35 vite nga eksodi i madh/ 20 mijë shqiptarë zbarkuan në Bari, kujtimi historik me Kledi Kadiun

Pritja që u dhanë qytetarët e Barit, të cilët nxituan në ndihmë të 20,000 shqiptarëve që mbërritën në Puglia me anijen Vlora më 8 gusht 1991, "ishte një demonstrim i angazhimit të madh njerëzor të komunitetit tonë". 

Me këto fjalë, kryebashkiaku i Barit, Vito Leccese, 35 vjet pas zbarkimit që ndryshoi historinë e kryeqytetit puglian, i uroi mirëseardhjen balerinit profesionist Kledi Kadiu, i cili mbërriti në Itali pikërisht nëpërmjet atij udhëtimi shprese.  

Kryetari i bashkisë së Barit i dhuroi artistit, i cili u bë i famshëm në Itali falë pjesëmarrjes së tij në programin televiziv "Amici di Maria De Filippi", një pemë ulliri qeramike të punuar nga artizanë vendas. Në ceremoninë, të mbajtur në sallën e këshillit të Bashkisë së Barit, Leccese kujtoi pjesëmarrjen e tyre në filmin dokumentar La nave dolce (Anija e ëmbël), me regji nga Daniele Vicari.

"Ky emër u zgjodh nga regjisori," shpjegoi Leccese, "sepse anija Vlora mbante sheqer, por edhe sepse ishte e mbushur me atë ëmbëlsi që vetëm njerëzimi dhe ndjenjat e mira mund të përcjellin." Leccese, i cili në atë kohë ishte një zëvendëskryetar i ri i bashkisë në administratën e Enrico Dalfinos, kujtoi se zbarkimi "ishte një ngjarje me shumë ndikim nga pikëpamja e menaxhimit, por ne e kujtojmë atë me më të mirën e këtij qyteti".

"Në atë incident," vazhdoi ai, "siç po ndodh sot, për shembull në Ceuta, Shteti vendosi për një operacion policor që synonte riatdhesimin e menjëhershëm", por qasja e komunitetit të Barit ishte krejtësisht e ndryshme.

 "I udhëhequr nga kryetari i jashtëzakonshëm Dalfino," tha kryetari aktual i bashkisë, "kërkoi që operacioni të trajtohej si një operacion i mbrojtjes civile." I gjithë qyteti i Barit, përfundoi Leccese, "mobilizoi forcat e tij: mjekët me pushim u kthyen në spitale për të ofruar ndihmë, dhe më pas shumë qytetarë erdhën në Stadio della Vittoria me ushqime dhe furnizime që donin t'ua dhuronin refugjatëve brenda."

Kledi: 'Krenar që jam një nga 20,000 banorët e Vlorës, por sot bota ka ndryshuar.'

"Jam krenar që kam qenë një nga 20,000 shqiptarët që mbërritën në Bari 35 vjet më parë", sepse "pavarësisht vështirësive dhe riatdhesimit të panumërt, më në fund ia dolëm dhe vazhdoj t'ua tregoj këtë histori miqve, familjes dhe vajzës sime dhjetëvjeçare".

Këto janë fjalët e balerinit Kledi Kadiu, i mirëpritur sot në Bashkinë e Barit nga kryetari i bashkisë Vito Leccese, si pjesë e ngjarjeve që po mbahen në kryeqytetin e Puglias për të përkujtuar zbarkimin e anijes Vlora, e cila u nis nga Durresi dhe mbërriti në Puglia më 8 gusht 1991, duke transportuar 20,000 shqiptarë.
"Ishte vërtet një mbërritje e rëndësishme", tha Kadiu, "dhe është një histori e vjetër, por edhe në kohën e duhur, sepse ëndrrat nuk mund të shuhen, sepse mbërritjet janë gjithmonë të pranishme dhe të gjithë kanë të drejtën për një jetë më të mirë".

Megjithatë, krahasuar me gushtin e vitit 1991, Kadiu vëren se bota "ka ndryshuar, dhe nuk e them këtë në një mënyrë pozitive. Njerëzimi ka ndryshuar, ka më shumë individualizëm, të gjithë mendojnë për veten dhe ka më pak unitet. Mendoj se njerëzit janë bërë më pak të prirur të kujdesen për të tjerët". Pasazhi për ëndrrat, "të cilat i shoqërojnë të gjithë", shpjegon Kadiu, duke kujtuar se si kishte shumë prej tyre edhe në bordin e Vlorës.

"Si të gjithë të rinjtë, ne shikonim televizion italian fshehurazi në Shqipëri, sepse ishim ende nën regjim, edhe nëse ai kishte rënë vetëm disa muaj më parë. Ëndrra ishte të bëhesha një Raffaele Paganini, një Raffaele Carrà, një Heather Parisi: ata ishin legjendat tona të ushqyera nga televizioni italian". Pavarësisht riatdhesimit që pasoi atë zbarkim, "u përpoqa të kthehesha në Itali", vazhdon artisti, "dhe të ndiqja ëndrrën time me vendosmëri". /ANSA-Piranjat News