E falur me amnisti, por sonte në burg! Padrejtësia ndaj nënës 34-vjeçare

Nga Anila Hoxha

Një 34-vjeçare ka qenë gjatë gjithë ditës së sotme një ushtrim i vështirë për autoritetet. Jo sepse ajo ishte e kërkuar dhe u arrestua sapo mbërriti në aeroport. Jo sepse ishte e rrezikshme. Por për shkak të fëmijëve: njëri 9 vjeç, i sëmurë; tjetri 2 vjeç dhe më i vogli 1 vjeç e gjysmë.

Në kthim nga Gjermania, ku kishte lindur dy më të vegjlit, gruaja duhej arrestuar, sepse duhet të shlyente një dënim prej 2 muajsh burg, të shpallur në mungesë ndaj saj.

Akuza: dhunë në familje ndaj vjehrrit.

Problemi për policinë, më pas për prokuroren që lëshoi urdhrin e ekzekutimit dhe më pas për Drejtorinë e Burgjeve ishte: ku do të shkonin fëmijët e saj? Nëna kërkonte me insistim që fëmijët të qëndronin me të, sepse, sipas saj, nuk kishte ku t'i linte.

"Së paku fëmijën më të vogël ma lini", u lut ajo.

"Edhe 2-vjeçarin e dua pranë", u përgjërua. "Po edhe të tretin, sepse është i sëmurë."

Prokurorja vlerësonte situatën, por vendimi duhej ekzekutuar. Gruaja duhet të shlyente 2 muajt e burgut.

Kuptohet, policia zbaton ligjin; nuk ka hapësirë për diskutim. Gjykata, nga ana tjetër, kishte folur prej kohësh.

Derisa mbërritën babai dhe gjyshi – edhe ata donin që gjendja të zgjidhej.

Por si të vepronin autoritetet, kur ligji kërkonte zbatim dhe gruaja duhej të dërgohej në burg?

Askush nuk e diskutoi që dënimi prej 2 muajsh burg, i dhënë në vitin 2023, përfshihej në ligjin e amnistisë, për të mos thënë edhe në amnistinë e kaluar.

Zgjidhja? Gruaja përfundoi në burgun e Pojskës.

Policët u ligështuan dhe qanë pak bashkë me të gjatë rrugës Tiranë–Pogradec.

Nesër, më i vogli, fëmija 1-vjeçar, do t'i dorëzohet nënës në burg.

Vjehrri, natyrisht, e ka falur.

Edhe shteti e ka falur me amnistinë, por ajo sonte është në burg, në pritje që nesër t'i bashkohet edhe fëmija.

Ja pra, ligjet funksionojnë...