“Besa” si ndryshim për të zëvendësuar “Algoritmin” e humbur

“Besa” apo “Prania Besnike”, dy terma të çuditshëm politikisht, nuk janë lajthitje e Edi Ramës. Nëse e përkufizojmë me një fjali se çdo të thotë prani besnike, do të kemi këtë përgjigje: Deputetët dhe ministrat bëjnë të takojnë.

E çfarë të reje revolucionare ka këtu?

Takimi i deputetëve me ka qenë i vjetër. Eshtë detyrë. Deputetët kishin zyra dhe takonin rregullisht.

Po çfarë kishte ndodhur? Analiza vlen për politikën në tërësi, por e kufizoj tek mazhoranca.

Veçanërisht në dy mandatet e fundit, për shkak të qeverisjes së gjatë dhe njerëzve se pushteti nuk e merr kush, deputetët ishin shkëlqyeshëm nga “toka”. Pushteti, paraja, korrupsioni i bën më arrogantë.

Por kishte ende një faktor më të madh. Kishte lindur politika e rrjetit. Ministria bën një postim në faqen e tij dhe u njoftuan në të gjitha nivelet e drejtorive, më pas shkallet, deri tek specialisti i fundit: Bëj “Like”, “Share” dhe koment. Dikush tjetër monitoronte, kush e bën e kush jo.

Askush lexonte çfarë komenti ishte, por nuk ishte më shumë se nuk ishin: Bravo; Jeni më të mirët; Kështu vazhdon…kishte nga ata, që duhet të linin një shenjë nga halli dhe postoni një ose , mjaft ti kapte monitorimi. Kjo bëri që ministrat dhe deputetët e mazhorancës të duken si yje kinemaje, që mezi presin adhuruesit të zbresin nga makina. Ata mbushen të më konkurojnë Dua Lipën për audiencën dhe numrin postimesh.

Deputetët e ministrave me nga 600,000 deri në 1.6 milion ndjekës në një popullsi me 3 milion banorë. Ata postonin lëndina, lumenj, lule, qershinë e sapo çelur, malin me borë, ujin që rrjedh, detin me dallgë e anijen në det…dhe përsëri komentuesit e detyrojnë të vëshonin me “Bravo”. Në mbledhjen e punës nuk bëhej bilanc, por bilanc Like-sh dhe Bravosh.

Kush është më aktiv në rrjet, është më i miri!

Politikani e shikon turmën e votuesve të tij si një revistë Like-sh për të kapur shumë audiencë në rrjet, dhe jo si njerëz që janë të detyruar, edhe pse i takuar një herë në javë.

Kishte lindur politikani i rrjetit, apo politikani virtual.

Çfarë ndodhi?

Protesta ia hoqi frikën nëpunësit të thotë me urdhër, “Bravo”, dhe mbi të gjitha, ia hoqi frikën atij qytetarit që kishte i detyruar të komentonte me “Bravo”, por kishte frikë ti thoshte ministrit dhe deputetit “O hajdut”. Kjo rrëzoi mitin e politikave të pushtetit si yje kinemaje. Postimet e tire jo që nuk merrnin më yje, lule, “Bravo” e duatrokite, por “mbyteshin” me komente negative. Ata që ishin mësuar vetëm me lavdërime, po i quanin hajdutë, maskarenj, mashtrues, tradhëtarë, të korruptuar. Për të dhënë rezultate pozitive, nuk e përmbyste dot balancën.

Rama këtu dha kushtrimin: Algoritmi na mbyti. Atij i ishte rrëzuar perandoria e kontrollit apo manipulimit të mendjes së tyre përmes kësaj ushtrie.
Ai dha urdhër që ministra e deputetit të vërshonin me postime në rrjet. Shumë prej tire imituan influencuar që shesin rroba e produkteve kozmetike në rrjet. Pati një lloj ndryshimi në balancë, por u bë dot superior. Ende rrjeti “i masakron”.

Veç “Algoritmit”, Rama kuptoi se kishte humbur edhe votuesit, pasi ai njeriu i urtë që bën nukte zë, tregoi se tani siç ka zërin në rrjet, ka vendosur edhe dorën dhe nuk ia merr dot me votën me foto facebook-u dhe instagrami.

Këtu lindi nevoja për të zbritur përsëri në “bazë”, të takohen në njerzit. Dhe u prodhua “Prania Besnike”.

Në këtë kontekst, Prania Besnike, është një krijimi për të kthyer politikën në 15 vjet prapa. Sepse një politikan lokal, për tu bërë deputet, nuk ka ç'i duhen 500.000 mbështetës në rrjet, por i duhen 10.000 njerëz në realitet. Pasi humbi empatinë e rrjetit, Rama kërkon empatinë e realitetit.

A do ia dalë?

Politikisht PS është plagosur brinjë më brinjë dhe “garda e vjetër” nuk po tregon “Prani Besnike”. Por nuk është çudi edhe tia dalë, deri sa fusha e eksperimenteve politike e ka të lirë dhe të saj. Dhe loja ka nisur me të vjetrit. Ata që nuk përdorin rrjetin dhe ende lumturohen, edhe nëse vetëm e takojnë deputetin. Këta, në fakt, “algoritmi” janë të vërtetë i PS-së.