Një veshkë derri e modifikuar gjenetikisht ka mbajtur gjallë dhe pa dializë një 66-vjeçar për plot nëntë muaj, p&...
BOTA
Analizë: Pse Netanyahu po shkakton një krizë humanitare në Gaza, 'pika e ujit në oqean' e mjerimit dhe varfërisë që po përjeton popullsia palestineze
m.lPërditësimi i fundit 21 Maj 2025, 17:51
IZRAEL- Izraeli ishte i qartë dhe se duke nisur Operacionin 'Qerret e Gideonit', situata do të përshkallëzohej përtej bombardimeve dhe bllokadës së enklavës palestineze. Ndihma humanitare, e cila për muaj të tërë ka qenë një "pikë uji në oqean" e mjerimit dhe varfërisë që po përjeton popullsia palestineze në Gaza, kohët e fundit thjesht nuk ekziston për arsye të ndryshme.
Kritikët e Izraelit flasin për shndërrimin e urisë dhe zisë së bukës në një mjet për të ushtruar presion në shumë nivele, dhe vetë Izraeli publikon dhjetëra video çdo ditë të kamionëve që merren nën kontroll nga militantët e Hamasit, të cilët, pas "të Shtunës së Zezë" dhe sulmeve terroriste në territorin izraelit, janë lënduar, por jo të mposhtur. Në mes të krizës humanitare ndodhen civilët e Rripit, të cilët nuk janë në gjendje jo vetëm t'i mbijetojnë sulmeve të panumërta ushtarake që zona ka marrë që nga tetori i vitit 2023, por as të mbijetojnë pasi nuk ka ushqim apo ujë.
Nëse e lëmë mënjanë krizën humanitare dhe vuajtjet e pafundme brenda Gazës, jashtëzakonisht të vështira, veçanërisht nëse vazhdojmë ta konsiderojmë dhe ta quajmë veten qenie njerëzore, dhe shqyrtojmë lëvizjet në tabelën gjeopolitike të shahut gjatë dy muajve të fundit, do të shohim se aktualisht ekziston një plan në zhvillim e sipër nga ana e Benjamin Netanyahut, i cili, përveçse është i organizuar në çdo detaj, ka të bëjë me më shumë se një marrës.
Pavarësisht dy vizitave zyrtare të Netanyahut në Uashington, Izraeli është aktualisht në një pozicion më të keq diplomatik sesa gjatë periudhës së fundit të presidencës së Bidenit. Marrëdhëniet ndërpersonale midis Trump dhe Netanyahu janë prishur dhe Tel Avivi nuk ka fituar asgjë "shtesë" nga presidenti amerikan hapur miqësor, përkundrazi...
Trump e anashkaloi Izraelin disa njëzet e katër orë para turneut të tij të parë në Gadishullin Arabik, duke sugjeruar nëpër qarqe dhe jo zyrtarisht se "nuk i pëlqen të anashkalohet", nuk u gjet në Izrael dhe në të njëjtën kohë pranoi dhe "bleu" planin e Arabisë Saudite dhe Turqisë për Sirinë, madje duke u takuar me presidentin kalimtar, dhe deri vonë një xhihadist, Al-Sharaa.
Donald Trump mund ta konsiderojë të mirëqenë dhe "normale" që ai ka aftësinë dhe fuqinë për të lidhur marrëveshje sipas dëshirës, por nga njëra anë kjo nuk do të thotë se ai nuk i prish ekuilibrat jashtëzakonisht të brishtë, aktualisht joekzistente, përmes këtyre marrëveshjeve. Pas vizitës së tij të dytë të pafrytshme në Uashington, Netanyahu duket se i ka marrë vendimet e tij në lidhje me vazhdimin e kësaj krize, zgjidhja e së cilës për Trump është një angazhim i fushatës. Riemërtimi i operacionit "shpatat e hekurta" në "qerret e Gideonit" nuk u bë për arsye formale, por për arsye shumë thelbësore.
Për Izraelin, qëllimi i përcjelljes së një mesazhi për të gjithë ata që janë aktualisht ose kanë qenë në anën tjetër është shtuar në operacionet e tij. "Pa ne, nuk ka zgjidhje në Lindjen e Mesme" dëgjohet më qartë se kurrë si në Evropë ashtu edhe në anën tjetër të Atlantikut.
Benjamin Netanyahu nuk do ta lejojë situatën të dalë nga duart e tij ose nga kufijtë e sigurisë që nuk i ka vendosur ai vetë, por vetë shteti i Izraelit, që nga themelimi i tij në vitin 1947. Kryeministri izraelit po ushtron edhe më shumë presion mbi Gazën, duke gjeneruar reagime dhe duke ngritur vetë temën fillestare, por jo kryesore, të një diskutimi të ardhshëm.
Për Netanyahun, përfundimi i operacioneve në Gaza sot është padyshim një çështje shumë më e lehtë sesa ishte një vit më parë. Izraeli ka çmontuar jo vetëm udhëheqjen e Hamasit, por edhe të Hezbollahut në Liban dhe po e synon Iranin përmes Sirisë. Nëse trajtimi çnjerëzor i civilëve në Gaza sjell një afrim të nxituar, madje edhe për arsyet "e gabuara" në shikim të parë, Izraeli mund t'i "dhënë fund përfundimtar" nëse plotësohen kërkesat e tij. Në politikë, diplomaci dhe sigurisht, në vetë jetën, ajo që është e ligjshme nuk është domosdoshmërisht morale, dhe për Izraelin, qëllimi "justifikon" mjetin.
