Në ditën e nisjes së gjyqit të themelit për dosjen “Partizani”, ish-kryeministri Sali Berisha ka mohuar akuzat e ngritura...
BOTA
Panemunë, rruga piktoreske që shpëtoi gjuhën e ndaluar të Evropës
n.fPërditësimi i fundit 21 Shtator 2024, 17:00
FOTO
LITUANI- Për gati 40 vjet, kontrabandistët e guximshëm transportonin rreth 40,000 libra në gjuhën lituaneze në vend çdo vit, kur ishte e ndaluar nën sundimin rus. Duke ndjekur kthesat e buta të Nemunas, lumit më të madh të Lituanisë, rruga Panemunë shtrihet për më shumë se 100 km dhe shënon kufirin e mëparshëm midis Lituanisë dhe Prusisë Lindore (tani Kaliningrad, Rusi). E konsideruar rruga më romantike në Lituani nga vendasit, ako ka një sërë kështjellash të shekullit të 17-të, pallate të epokës së Rilindjes dhe qytete të denja për kartolina, shkruan "BBC".
Megjithatë, rruga është ndoshta më e njohur si vendi i një lëvizjeje të jashtëzakonshme që ndodhi në fund të shekullit të 19-të dhe ndihmoi në shpëtimin e lituanishtes, e cila konsiderohet si gjuha indo-evropiane më e vjetër e mbijetuar në botë. Panemunė u ndërtua në fillim të shekullit të 13-të përgjatë një zinxhiri kështjellash dhe kështjellash mesjetare të hershme të projektuara për të mbrojtur Dukatin e Madh të Lituanisë nga forcat pushtuese teutone që vinin nga Prusia. Nga vitet 1800, ajo ishte zhvilluar në një rrugë kryesore tregtare dhe udhëtimi, pasi kështjellat u bënë pallate për fisnikërinë dhe qytetet më të vogla u rritën rreth tyre.
Ndër atraksionet e shumta mbretërore të rrugës janë Kalaja e Panemunës, një vilë e shekullit të 17-të e kompletuar me afreske të ndërlikuara dhe një park me pellgje kaskadë që është shndërruar në një hotel luksoz dhe rezidencë artistësh. Dhjetë kilometra në lindje të kështjellës, Raudone ("Kështjella e Kuqe") është një kështjellë e shekullit të 16-të që u shkatërrua pjesërisht gjatë Luftës së Dytë Botërore, por që atëherë është rindërtuar dhe tani ofron kalërim, mësime gjuajtje me hark dhe një panair javor ushqimor dhe arti. Megjithatë, peizazhet mahnitëse dhe kështjellat e ëndrrave nuk janë e vetmja gjë për të cilën njihet Panemuna. Rruga është gjithashtu vendi ku ndodhi një lëvizje unike lituaneze në fund të shekullit të 19-të që do të ndihmonte në formimin e karakterit të kombit: kontrabanda e librave.
Nga viti 1865 deri në vitin 1904, gjuha lituaneze (e cila në fakt lidhet me sanskritishten e lashtë dhe u ndryshua mijëra vjet më parë) u ndalua nën sundimin carist rus, i cili kontrollonte zona të mëdha të vendit në atë kohë. Ndalimi ndaloi shtypjen, posedimin dhe shpërndarjen e çdo botimi në lituanisht me alfabet latin - por në vend që të krijonte një rusifikimi të plotë të vendit, ai pati efektin e kundërt.
Një rrjet i madh botuesish të rezistencës, kontrabandistësh dhe shpërndarësësh librash u ngrit dhe më shumë se tre milionë libra, punime shkencore, tekste shkollore dhe gazeta u shtypën në lituanisht në Prusinë Lindore dhe në SHBA, ku secila kishte një popullsi të madhe emigrantësh lituanez. Sipas historianit Vytautas Merkys, gjatë kësaj periudhe 39-vjeçare më shumë se 40,000 botime në gjuhën lituaneze u kontrabanduan në vend çdo vit, duke arritur në fshatra, famulli dhe qytete në të gjithë vendin nëpërmjet rrugës Panemunë.
Afërsia e Panemunës me Prusinë Lindore dhe Poloninë, (ku hynë librat) e ndihmoi atë të shërbente si një pikë hyrjeje në vend për kontrabandistët e librave. Tilžė (tani Sovetsk, Kaliningrad) ishte një nga pikat kryesore ku kalonin kontrabandistët dhe pika e fundit e rrugës, qyteti i Kaunas, shërbeu si kryeqyteti i Lituanisë nga 1919 deri në 1940 dhe ishte një qendër për rezistencën kulturore kundër rusëve.
Historiani, Vaidas Banys tha se këta kontrabandistë librash ishin çelësi për të shpëtuar gjuhën lituaneze. Ata shpesh mbanin deri në 80 kg libra të shtypura lituaneze dhe botime të tjera, duke i kontrabanduar nga Prusia Lindore dhe vende të tjera kufitare përtej lumit Nemunas, më pas duke i transportuar përgjatë rrugëve të pasme të Panemunës në karroca me kuaj të fshehura mes pirgjeve me bar, mobilje apo edhe arkivole bosh.
Sipas Banys, kalimi i kufirit ishte pjesa më e rrezikshme e udhëtimit. Nëse kapeshin, kontrabandistët e librave mund të qëlloheshin nga zyrtarët rusë, të burgosen, të torturoheshin dhe të dëboheshin në Siberi. Sipas Banys, këta kontrabandistë librash nuk e shpëtuan vetëm gjuhën – ata ndihmuan në forcimin e identitetit lituanez dhe, në fund të fundit, betejën e saj për pavarësi.
Kur ndalimi i gjuhës lituaneze u hoq në vitin 1904, Juozas Masiulis, një nga kontrabandistët e shquar të librave, hapi dyqanin e tij të librave në qytetin e Panevezys. Dyqani tani është libraria më e vjetër e Lituanisë. Ajo është ende funksionale sot, dhe çdo vit më 16 mars, kombi përkujton Ditën e Kontrabandistëve të Librit.
Trageti i lumit pranë Vilkija - i vetmi traget i mbetur i Nemunas - është tani një atraksion popullor përgjatë rrugës së Panemunës dhe udhëtarët mund të përjetojnë se si duhet të ketë qenë të kalosh lumin me varka më të vogla. Në Kaunas, ndalesa e fundit përgjatë rrugës Panemunë, vizitorët mund të shohin gjithashtu Murin e Kontrabandistëve të Librit – një monument që nderon ata që humbën jetën në udhëtimet e tyre të rrezikshme.
