Një veshkë derri e modifikuar gjenetikisht ka mbajtur gjallë dhe pa dializë një 66-vjeçar për plot nëntë muaj, p&...
BOTA
Serenata e humbur e Mozartit që u rizbulua në Leipzig, një rikthim në jetë i gjeniut të muzikës
PiranjatPërditësimi i fundit 15 Tetor 2025, 10:28
Kur në shtator të vitit 2024 shpërtheu lajmi për zbulimin e një serenate të re të Mozart-it, reagimi nuk ishte vetëm emocion, ishte një ftesë për të rimenduar dhe rivlerësuar shumicën e aspekteve të hershme të krijimtarisë së tij.
Kjo vepër, me titull përkohës “Serenata ex C”, e ribotuar në katalogun e përditësuar Köchel si “Ganz kleine Nachtmusik” (K. 648), nuk është thjesht një kuriozitet, por një copëz e re që na jep më shumë informacion mbi evoluimin artistik të Mozart-it si fëmijë dhe adoleshent.
Studiuesit vërejnë se stili i serenatës përputhet me veprat e Mozart-it të periudhës së mesme, të fundit të vitit 1760, pra kur ai ishte rreth 10-13 vjeç. Përdorimi i formave të vogla, lëvizjeve të shkurtra, dhe atmosfera që përshkruhet si “e freskët, e lehtë dhe karakteri i saj pra intim” ngjajnë me veprat e tjera rinore të Mozart-it.
Një tjetër tregues kronologjik është emri që shfaqet në manuskript, “Wolfgang Mozart” pa “Amadeus”, duke pasur parasysh se Mozart filloi të përdorte mes emrin “Amadeo/Amadé” rreth vitit 1769, pas udhëtimit të tij të parë në Itali. Ky detaj mbështet tezën se kompozimi daton përpara kësaj kohe.
Dorëshkrimi nuk është shkruar nga vetë Mozart-i, por një kopje, e bërë rreth vitit 1780. Kjo nuk e heq mundësinë që muzika vetë të jetë e tij, por kërkon që studimet muzikologjike të jenë të kujdesshme me analizat stilistike dhe krahasuese.
Shtëpia botuese Edition Peters ka nisur një botim Urtext që përfshin koment kritik dhe një parathënie historike nga Dr. Ulrich Leisinger, i cili është përfshirë edhe vetë në verifikimin e veprës. Kjo tregon se autoritetet muzikologjike po marrin seriozisht të gjitha provat për autenticitetin dhe vendin që kjo serenatë meriton në repertorin e Mozart-it.
