Një veshkë derri e modifikuar gjenetikisht ka mbajtur gjallë dhe pa dializë një 66-vjeçar për plot nëntë muaj, p&...
AKTUALITET
Stafa tregon mesazhin: Qyetarët nuk erdhën në protestë pasi kanë frikë të thonë të vërtetat, u bejnë keq te Onkologjiku
PiranjatPërditësimi i fundit 21 Tetor 2025, 21:24
Gazetari Osman Stafa ka organizuar ditën e sotme një protestë para Spitalit Onkologjik në Qendrën Spitalore Universitare “Nënë Tereza”, ku së bashku me qytetarë dhe aktivistë ka ngritur zërin kundër mungesës skandaloze të shërbimeve dhe medikamenteve jetike për pacientët me sëmundje tumorale.
I ftuar në edicionin e mbrëmjes në Syri TV për të folur në lidhje me protestën, Stafa u shpreh se situata në Onkologjik është “vërtet tragjike”, duke theksuar se nuk bëhet fjalë për mungesë fondesh, por për keqmenaxhim dhe korrupsion.
Stafa: Është një situatë vërtet tragjike sepse nuk është se ne nuk kemi lekë për këto medikamente e pajisje, kemi lekë. Po ku i kemi çuar? I kemi çuar tek kopshti “Eden” 4.3 milionë euro, i kemi çuar tek satelitët 6 milionë euro. Ja ku janë lekët, ja ku janë lekët që këta kanë vendosur t’i çojnë drejt korrupsionit dhe jo… Është tetori i zi, doli kryeministri sot me një video në Facebook, i bënte thirrje grave dhe vajzave që të shkojnë të diagnostifikohen, shumë mirë, të diagnostifikohen dhe kjo është gjëja më e mirë dhe thirrje për gjithë gratë e vajzat sepse shpëtojnë jetën e tyre.
Kjo thirrje sot ishte hipokrizi. Një pacient në Onkologjik rri 8 orë deri në 12 orë në karrige duke bërë kimioterapi, në karrige. Pse? Se kemi 19 poltrone, 19 nga 100 pacientë të cilët bëjnë kimioterapi në përditshmëri. Shkojnë atje për të bërë 100 pacientë, 19 poltrone. Nuk mundet sot shteti shqiptar të ketë 500, 1000 euro sa mund të kushtojë një poltron? Ore 1000 euro. Po të ma japin mundësinë, ja po ta them këtu, po të ma japin mundësinë edhe të më thonë se do t’i marrim dhe kemi vend, do t’i siguroja unë 20 poltrone, do bëja thirrje publike dhe realisht do t’i siguroja.
Kur mundem unë të siguroj 20… po nuk është kjo zgjidhja.
Problemi është si munden, more, nuk kanë këta 100 mijë euro për të bërë 100 poltrone? Shkon edhe më keq, unë nuk guxoja publikisht të thosha që ka medikamente të skaduara në sistem, edhe pse e kam pasur si informacion, të doli tek raporti i KLSH-së. Unë si gazetar për vete, sikur vetëm të isha në atë protestë atje, nuk do e çaja kokën fare, po e them në zhargon popullor. Sepse unë këtë nismë do ta bëj dhe do t’i shkoj deri në fund edhe sikur asnjë person të mos kishte ardhur sot atje. Por e kam për këta njerëz, po them janë 7000 raste të reja në vit, një pjesë ikin jashtë, por teksa shteti i ka braktisur këta persona që vuajnë nga kanceri, teksa Ministria e Shëndetësisë i ka braktisur, Drejtoria e QSUT i ka braktisur, të paktën mos i braktisë dhe shoqëria.
Këtu të gjithë kanë frikë, nuk flasin dot të vërtetat e tyre sepse mendojnë se do t’u bëjnë keq atje tek Spitali Onkologjik. E dini sa paciente më kanë shkruar sot? Ja t’ju lexoj një mesazh: “Përshëndetje, do të donim të vinim familjarisht në protestën tuaj sot. Nuk mundemi, e trembemi. Njërin prind e humbëm dhe tjetra po trajtohet tek Onkologjiku. Faleminderit me zemër që jeni zëri ynë. Mjerë ne ku jetojmë, me frikë të reagojmë për të mbrojtur jetën.”
