Pedagogu Aleksandër Kovaçi tha para derës së kryeminsitrisë se nuk do të ketë dilaog me Ramë...
AKTUALITET
“Kjo histori më ka shkatërruar”, profesori italian flet nga burgu i Fierit për aksidentin që i ndryshoi jetën, apeli për drejtësinë dhe familjen e viktimës
PiranjatPërditësimi i fundit 28 Shtator 2025, 18:54
"Jam vetëm, kam pasur kriza psikologjike, barriera gjuhësore është një mundim i përditshëm." Me këto fjalë, Michele D'Angelo, profesor i Biologjisë në Universitetin e L'Aquila-s, thyen heshtjen për herë të parë nga burgu i Fierit, ku mbahet prej 50 ditësh pas aksidentit në autostradën "Qafa e Koshovicës" që vrau një të ri shqiptar që udhëtonte me një Mercedes. Regjistrimet audio iu besuan ekskluzivisht “Ilcentro” nga partnerja e tij, Vanessa Castelli, gjithashtu profesoreshë universiteti, e cila përpiqet t'i ofrojë pak ngrohtësi njerëzore çdo ditë në orën 4 të pasdites.
Rasti ka shkaktuar protesta në rritje. Farnesina po e monitoron nga afër çështjen, ndërsa Ambasada Italiane në Tiranë po punon për të krijuar një lidhje midis familjes së profesorit dhe autoriteteve gjyqësore shqiptare. Shqetësim kanë shprehur rektori në largim i Universitetit të L'Aquila-s, Edoardo Alesse, dhe rektori i zgjedhur Fabio Graziosi, të dy të bashkuar në thirrjen për "lirimin e menjëhershëm të profesorit". Dje, Lydia Colangelo, kryebashkiake e San Severo-s, vendlindjes së profesorit, i shkroi gjithashtu një letër të hapur Presidentit Sergio Mattarella, duke i kërkuar Ministrisë së Punëve të Jashtme të mobilizojë dhe aktivizojë të gjitha kanalet institucionale për të siguruar lirimin dhe kthimin e tij në Itali.
Ndërkohë, nga burgu i Fierit, i akuzuar për "shkelje të rregullave të trafikut" dhe "braktisje të një automjeti", D'Angelo rrëfen jetën e tij të përditshme: "Po kaloj një kohë shumë të vështirë. Jam mësuar të jem i zënë gjithë ditën në punë, me studentët e mi, në mësime dhe në laborator. Kjo situatë izolimi të detyruar, heshtjeje dhe pezullimi është edhe më depresionuese për mua." Sfidave të tij psikologjike i shtohen edhe problemet e tij shëndetësore: "Kam disa sëmundje të mëparshme që duhet t'i monitoroj rregullisht dhe po i nënshtrohesha një trajtimi që tani është pezulluar ose nuk mund të menaxhohet siç duhet këtu. Kjo më shqetëson shumë."
Ndihma vjen falë vizitave të lejuara: "Vanessa, prindërit e saj dhe familja e një miku të dashur shqiptar më sjellin ushqim dhe jam thellësisht mirënjohës. Edhe pse shumicën e kohës përfundoj duke ngrënë ushqim të parapërgatitur, pasi ende nuk kam blerë frigorifer. Është një situatë që e bën gjithçka edhe më të vështirë, por përpiqem të ngulmoj." Librat, mbi të gjitha, janë ato që e mbajnë në lëvizje: "Ato janë një strehë e vogël, një mënyrë për të qëndruar i lidhur me atë që dua dhe me jetën time të vjetër."
Profesori thotë se mendimet e tij kthehen në mënyrë të pashmangshme te tragjedia e gushtit: "Aksidenti që më përfshiu është një nga ato momente që lë një gjurmë të thellë. Është e vështirë të gjesh fjalë që mund të shprehin vërtet dhimbjen, konfuzionin, ndjenjën e pafuqisë. Kushdo që ka drejtuar e di se sa shumë mund të ndryshojë rruga në një çast. Ndonjëherë mjafton vetëm një vendim i marrë nga të tjerët dhe gjithçka ndryshon."
Lidhur me marrëdhënien e tij me sistemin e drejtësisë në Shqipëri, profesori është i hapur: "Nuk po kërkoj justifikime, por besoj se është e rëndësishme që çdo detaj të vlerësohet me kujdes, duke i mbajtur të gjithë përgjegjës. Unë i besoj sistemit të drejtësisë në Shqipëri, i sigurt se ai do t'i trajtojë rrethanat me qartësi, humanizëm dhe respekt. Unë jam dhe mbetem në dispozicion të autoriteteve, me transparencën dhe bashkëpunimin më të madh. Është e drejtë që të ofrohet qartësi, dhe unë jam i pari që e dua atë."
Pastaj, një koment mbi gjendjen e tij: "Nuk mund ta mohoj që masa e paraburgimit është, sipas mendimit tim, e tepërt. Është një gjendje jashtëzakonisht e vështirë, veçanërisht duke pasur parasysh sjelljen time dhe historinë time personale dhe profesionale. Ekzistojnë mënyra alternative që mund të sigurojnë pajtueshmërinë me procedurat pa kompromentuar më tej shëndetin dhe mirëqenien time psikologjike."
Së fundmi, D'Angelo i ofron një mesazh të përzemërt familjes së viktimës së re: "Çdo ditë, mendimet e mia shkojnë tek ata, me respekt dhe një ndjenjë të thellë humanizmi. Kjo tragjedi ka shkatërruar jetën e kaq shumë njerëzve, përfshirë edhe mua, në mënyra që nuk mund t'i kishim imagjinuar kurrë. E gjej veten të zënë në një ngjarje që as nuk e kërkova dhe as nuk e shkaktova, megjithatë ajo ma ka ndryshuar rrënjësisht jetën. Lutem që, me kalimin e kohës, ata të gjejnë pak paqe dhe që kujtimi i të dashurit të tyre të jetojë, me dinjitet dhe dashuri." Profesori gjithashtu donte t'u dërgonte një mesazh kolegëve, miqve dhe studentëve të tij: "Faleminderit të gjithëve. Mendimet tuaja, mbështetja juaj, edhe nëse e heshtur, më jep forcë. Miqve të mi, u them: do të qeshim përsëri së bashku. Kjo është ajo që më mban përpara." /Piranjat.al/
