Deputeti i Partisë Demokratike Saimir Korreshi komentoi deklaratën e kryeministrit Edi Rama se prindërit e studentëve duhet të paguajn&...
Furtuna e paralajmëruar nga kryeministri Edi Rama në administratën shtetërore ka nisur të marrë formë konkrete. Pas ultimatum...
Protestat kundër qeverisë shqiptare kanë tërhequr vëmendjen e revistës prestigjioze “The Economist”, e cila i analizon...
Partia Popullore Evropiane, grupimi më i madh i partive politike të djathta dhe të qendrës në Evropë, reagoi sërish për ...
Pas kontrolleve nga SPAK, biznesmeni izraelit, Ron Yeffet, po përballet me telashe edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Përplasj...
Kontrolli i Lartë i Shtetit ka nisur një auditim në Spitalin e Traumës, pasi mbrëmjen e 19 tetorit, në kulmin e protestave stude...
Qeveria e Mbretërisë së Bashkuar ka bërë të ditur se po punon për të identifikuar çdo ekspozim të mundsh&e...
Të paktën tre persona kanë humbur jetën si pasojë e stuhive të fuqishme dhe përmbytjeve që goditën jugun e Franc&...
Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, i kërkon Bashkimit Evropian të bëjë hapin e radhës drejt integrimit të vendit, duke i ...
“Nëse Edi Rama do të zhvillonte zgjedhje tani, do t’i humbiste ato”. Kjo është deklarata që ish-presidenti serb Ale...
Lufta e Presidentit Donald Trump me Iranin kishte vetëm disa orë që kishte filluar dhe plani kishte shkuar keq, shkruan CNN, raporton Piranja News.
Të nxitur nga informacione të reja se udhëheqësi suprem 86-vjeçar i vendit, Ali Khamenei, po takohej me zyrtarët e tij të lartë mëngjesin e 28 shkurtit, SHBA-të dhe Izraeli kishin përshpejtuar planet për një sulm me shpresën e eliminimit të menjëhershëm të udhëheqjes së lartë të regjimit.
Nëse funksiononte, llogaritën zyrtarët, vakumi i pushtetit që do të krijohej mund të mbushej nga një grup udhëheqësish të nivelit më të ulët, të cilët ata shpresonin se do të ishin të hapur për të sjellë një epokë më miqësore me SHBA-në në Iran.
Sulmet e para ndaj objektivave në të gjithë vendin arritën të vrisnin Khamenein dhe ndihmës të tjerë të rangut të lartë. Megjithatë, ndërsa raportet e hershme dolën, u bë e qartë se ata kishin krijuar një problem të ri: Të gjithë kandidatët që administrata kishte synuar për të udhëhequr Iranin ishin eliminuar gjithashtu, shkruan CNN, raporton Piranja News.
“Shumica e njerëzve që kishim në mendje janë të vdekur”, pranoi Trump disa ditë më vonë. “Dhe tani kemi një grup tjetër. Edhe ata mund të jenë të vdekur, bazuar në raportet. Kështu që mendoj se do të keni një valë të tretë që po vjen. Shumë shpejt, nuk do të njohim askënd.”
Ndikimi më i gjerë se sa pritej i sulmit fillestar ndaj udhëheqjes së Iranit shënoi të parin e një serie rreziqesh që e kanë shndërruar një operacion që Shtëpia e Bardhë dikur e parashikonte si një fushatë ushtarake të fokusuar, njëjavore, në një luftë pa fund që u përshkallëzua përtej kontrollit të SHBA-së, me pasoja gjithnjë e më të mëdha ekonomike dhe politike - dhe pa një strategji të qartë daljeje.
Në vend të një shembjeje të shpejtë, regjimi iranian ka konsoliduar kontrollin dhe është përgjigjur më agresivisht nga sa prisnin zyrtarët amerikanë, duke qëlluar mbi objektiva në të gjithë Lindjen e Mesme, përfshirë edhe anijet cisternë të naftës. Irani ka ndaluar në mënyrë efektive rrjedhën e naftës përmes Ngushticës së Hormuzit, duke shkaktuar një krizë globale energjetike që administrata tani po përpiqet ta përmbajë.
Trump ka vazhduar ta cilësojë luftën si një sukses të jashtëzakonshëm, duke shfrytëzuar shkallën e operacionit ushtarak dhe duke sugjeruar se SHBA-të mund të shpallin fitoren në çdo moment. Por dy javë më vonë, administrata nuk është më afër artikulimit të një strategjie të përcaktuar për përfundimin e një konflikti që është bërë më i ndërlikuar çdo ditë, sipas intervistave me më shumë se gjashtë persona të njohur me diskutimet e brendshme.
Trembëdhjetë ushtarë amerikanë kanë vdekur deri më tani dhe afërsisht 140 të tjerë janë plagosur që nga fillimi i luftimeve. Në të gjithë SHBA-në, ka pak tregues në sondazhet e hershme se publiku është dakord me idenë e luftës.
Kjo i ka lënë zyrtarët amerikanë të nxitojnë për të planifikuar fazat e ardhshme të operacionit, plotësisht të vetëdijshëm për historinë e aventurave të këqija amerikane në Lindjen e Mesme, por të pasigurt se si të shmangin një fat të ngjashëm.
I inkurajuar nga grevat e mëparshme
Ky rrëfim i javëve të para të luftës është nxjerrë nga intervista në të gjithë botën, duke përfshirë zyrtarë aktualë dhe ish-zyrtarë amerikanë, këshilltarë dhe aleatë të Trump, zyrtarë të huaj, përfaqësues të industrisë, analistë të jashtëm dhe të tjerë të njohur me diskutimet e brendshme që kanë formësuar fazat fillestare të konfliktit.
Në një intervistë, sekretarja e shtypit e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt, hodhi poshtë sugjerimet se Trump dhe ekipi i tij nuk ishin të përgatitur për asnjë nga zhvillimet e 14 ditëve të fundit, duke i thënë CNN-së se presidenti ishte informuar plotësisht mbi rreziqet e ndryshme dhe ishte i vendosur se ia vlente të shpallej luftë kundër Iranit.
Trump u paralajmërua posaçërisht se rezultati "më i mundshëm" i vrasjes së Khameneit ishte që ai të zëvendësohej nga një udhëheqës tjetër po aq i ashpër, tha ajo, megjithëse zyrtarët hynë në sulme me shpresën se ato do të rezultonin në një fytyrë më miqësore në krye të regjimit iranian.
“Kjo mbetet shpresa dhe ishte një mundësi. Por gjithashtu rezultati më i mundshëm që iu paraqit presidentit - dhe ai e dinte këtë - ishte një person më i ashpër që do të emërohej nga ajo që kishte mbetur nga regjimi”, tha Leavitt.
Trump u informua në mënyrë të ngjashme mbi potencialin për një hakmarrje më të gjerë nga ana e Iranit dhe mundësinë që kjo të mbyllte Ngushticën e Hormuzit, shtoi ajo. Trump u këshillua gjithashtu se iranianët ka të ngjarë të përdorin çdo masë për të ruajtur pushtetin.
Megjithatë, i inkurajuar nga sukseset e mëparshme ushtarake, ai vendosi të ecte përpara.
Trump kishte urdhëruar vrasjen e zyrtarit të atëhershëm më të lartë ushtarak të Iranit, Qasem Soleimani, gjatë mandatit të tij të parë dhe së fundmi bombardimin e tre centraleve bërthamore iraniane vitin e kaluar.
Këto veprime shkaktuan relativisht pak hakmarrje nga Irani, duke përforcuar bindjen e zyrtarëve se regjimi mund të mos luftonte shumë fort. Ndërkohë, SHBA-të dhe Izraeli kishin bërë përparim të qëndrueshëm në zvogëlimin e kërcënimit që përbënin përfaqësuesit iranianë në rajon si Hamasi dhe Hezbollahu. Kur një valë protestash shpërtheu në të gjithë vendin në janar, duke çuar në një shtypje brutale, kjo i bindi ata më tej se udhëheqësit e Iranit ishin dobësuar më shumë se kurrë.
Trump u mbështet gjithashtu nga operacioni i guximshëm “rrëmbej dhe kap” disa javë më parë që rrëzoi udhëheqësin e Venezuelës dhe ndryshoi marrëdhëniet me vendin e pasur me naftë brenda natës. Tashmë i frustruar nga ritmi i ngadaltë i bisedimeve me Iranin mbi programin e tij bërthamor, ai ishte bërë gjithnjë e më entuziast për perspektivën e një tjetër suksesi të shpejtë ushtarak.
'Kohë tronditëse dhe të frikshme 10'
Zyrtarë të lartë të Trumpit shqyrtuan pasojat e mundshme të shkaktimit të një konflikti në Lindjen e Mesme, duke e paralajmëruar presidentin në disa momente se ato mund të jenë të paparashikueshme dhe me ndikim të gjerë, thanë njerëz të njohur me diskutimet.
Megjithatë, mes përpjekjeve për të kufizuar rrethin e Trump dhe për të ulur rrezikun e rrjedhjeve të informacionit, procesi i planifikimit të luftës nuk ishte aq i fuqishëm sa zakonisht, tha një zyrtar i lartë amerikan. Shtëpia e Bardhë e uli ndjeshëm Këshillin e Sigurisë Kombëtare gjatë vitit të kaluar, duke minuar rolin koordinues që ai luan zakonisht në mbledhjen e kontributeve nga e gjithë qeveria dhe duke siguruar që çdo shqetësim apo konsideratë kyçe të mos bjerë në sy.
“KKS-ja dikur ishte sintetizuesi përfundimtar përpara se të shkonte në takimet e zëvendësve ose të kryetarëve për miratime”, tha zyrtari i lartë amerikan për proceset e brendshme të administratës. “Pa një proces të vërtetë ndëragjencor të udhëhequr nga KKS-ja, planifikimi dështon.”
Leavitt kundërshtoi që Këshilli i Sigurisë Kombëtare (NSC) ose procesi i planifikimit të luftës është dobësuar, duke përmendur si provë operacionet e suksesshme ushtarake të administratës në të kaluarën.
“Presidenti nuk ka nevojë për shtresa e shtresa burokratësh që i japin dokumente për të bërë deklarata dhe vendime për politikën e jashtme”, tha ajo. “Ky është një president që udhëheq bazuar në fakte dhe inteligjencë që i është ofruar nga ekipi i tij i lartë.”
Ndërsa Trump anoi më tej në favor të sulmeve, ata përreth tij nxituan të qëndronin të orientuar, duke përqafuar parashikimet më optimiste se Irani mund të mposhtej shpejt dhe me vendosmëri, duke e eliminuar atë si një kërcënim në rajon dhe duke i hapur derën një kryengritjeje popullore.
«Është tronditëse dhe e tmerrshme për dhjetë herë», tha një zyrtar i administratës, duke përmbledhur qëndrimin që mbizotëronte në ditët e para të sulmit. «Kjo është diçka që ata djem e filluan 47 vjet më parë» — duke iu referuar revolucionit që solli në pushtet regjimin — «kështu që le të shkojmë ta zgjidhim këtë problem».
Duke parë nga afër, disa nga njerëzit e njohur me diskutimet rreth luftës thanë më vonë se ato ditë të para të zjarrta mund të kenë shënuar pikën kulmore të operacionit deri më tani. Megjithëse ofensiva ushtarake ka qenë përgjithësisht e suksesshme, ajo nuk arriti të përmbushë shpresat e mëdha të Trump dhe ekipit të tij se do ta detyronte regjimin iranian të nënshtrohej ose do të nxiste një dorëzim masiv të forcave luftarake të vendit.
Në vend të kësaj, udhëheqësit e Iranit u angazhuan. Regjimi emëroi shpejt një udhëheqës të ri suprem të linjës së ashpër - djalin e Khameneit, Mojtaba Khamenei - i cili në një mesazh të parë të supozuar u zotua për hakmarrje. Midis popullit iranian, nuk ka shenja të menjëhershme rebelimi, dhe ndërsa numri i të vdekurve rritet, edhe disa që mbështetën bombardimin si mjetin e fundit për t'i dhënë fund regjimit kanë filluar të dyshojnë.
«Besoja se vrasja e Khameneit do t’i jepte fund të gjitha këtyre», tha një burrë 47-vjeçar iranian, i cili i tha CNN-së se ndihej i mashtruar nga ideja se regjimi ishte i brishtë. «Por e kuptoj se këta janë fanatikë dhe se martirizimi i tij vetëm sa ua ka forcuar zellin».
Një tjetër banore e Teheranit, një grua 56-vjeçare, u ankua për dëmet e shumta që bombardimet po i shkaktojnë qytetit. "Nuk duhej të ndodhte kështu", i tha ajo CNN-së. "Ato nuk kishin për qëllim të godisnin shkollat apo muzetë."
Regjimi iranian që atëherë ka nisur sulme të përsëritura hakmarrëse kundër një game të gjerë objektivash në rajon, duke përfshirë vendet arabe përreth që nuk luajtën rol në sulm dhe nuk ishin të përgatitura për pasojat e mëvonshme. Edhe pse presidenti i Iranit fillimisht kërkoi falje për goditjen e "vendeve fqinje", sulmet kanë vazhduar.
Udhëheqësi i ri suprem i Iranit paralajmëroi, në deklaratën që i atribuohet atij këtë javë, se vendet e Gjirit duhet të ndërpresin lidhjet e tyre me SHBA-në për të shmangur sulmet e ardhshme.
'Largohu tani'
Shkalla e kësaj sfide shkaktoi një përplasje brenda administratës Trump, me zyrtarët që punonin për të ndërtuar lista të amerikanëve të bllokuar në kohë reale dhe për të organizuar evakuime nga rajoni.
Vetëm dy ditë pas sulmeve të para amerikane, një zyrtar i lartë i Departamentit të Shtetit i paralajmëroi amerikanët në X të “largoheshin tani” nga më shumë se një duzinë vendesh të Lindjes së Mesme - edhe pse shumica e fluturimeve komerciale ishin pezulluar tashmë. Departamenti i Shtetit më pas krijoi një grup pune 24/7 për të ndihmuar qytetarët amerikanë në rajon . Por mesazhi i regjistruar në linjën e ndihmës fillimisht i këshilloi ata të mos mbështeteshin “te qeveria amerikane për largim ose evakuim të asistuar në këtë kohë” një regjistrim që u përditësua më vonë.
Zyrtarët e administratës Trump kanë këmbëngulur që atëherë se e kanë situatën nën kontroll më të fortë dhe se pas më shumë se dy duzina fluturimesh çarter dhe evakuimit të mijëra amerikanëve, ata po i zvogëlojnë opsionet për shkak të mungesës së kërkesës.
Departamenti i Shtetit gjithashtu zgjodhi të mos e zvogëlonte stafin në shumicën e ambasadave në të gjithë rajonin deri pas fillimit të luftës, pavarësisht pritjes se Irani do të hakmerrej kundër aseteve amerikane në rajon. Që atëherë, ai ka urdhëruar personelin jo-emergjent të largohet nga më shumë se gjysmë duzine vendesh fqinje dhe ka mbyllur përkohësisht ambasadën e tij në Kuvajt.
Por kaosi i atyre ditëve të para vetëm sa e thelloi alarmin mbi luftën midis aleatëve të ngushtë të huaj, ligjvënësve në Kongres dhe një publiku më të gjerë amerikan, të cilët kishin pak njoftim paraprak për planet e Trump - dhe asnjë ndjenjë të qartë të nevojës urgjente për të zhytur SHBA-në në një konflikt tjetër në Lindjen e Mesme.
Gjatë një vizite në Shtëpinë e Bardhë javën e kaluar, kancelari gjerman Friedrich Merz i bëri presion Trumpit për një qëllim përfundimtar më specifik, por doli i pakënaqur. “Jemi veçanërisht të shqetësuar që nuk ka qartë një plan të përbashkët për ta çuar këtë luftë në një fund të shpejtë dhe bindës”, u tha ai gazetarëve në Berlin disa ditë më vonë.
Më e madhja 'Ta thashë unë'
Ka pak shenja të tjera të përpjekjeve diplomatike për t'i dhënë fund konfliktit. Ndërsa Pakistani ka treguar ditët e fundit se dëshiron të luajë një rol në ndërtimin e urës, Irani ka pohuar se nuk është i interesuar për bisedime.
Midis aleatëve të SHBA-së në rajon, të cilët janë të mbushur me banorë emigrantë, përfshirë qytetarë amerikanë, konflikti ka përmbysur jetë dhe ka ngatërruar planet e ardhshme.
Universitetet pezulluan mësimet, ndërsa disa institucione amerikane i zhvendosën studentët dhe fakultetin në hotele. Kompanitë e mëdha globale i udhëzuan punonjësit të punonin nga shtëpia dhe shkollat, përfshirë ato amerikane, kaluan në mësim në distancë.
Lufta ka dëmtuar ndjenjën e sigurisë që prej kohësh i tërhiqte perëndimorët në vende si Emiratet e Bashkuara Arabe, Katari, Bahreini dhe Arabia Saudite. Dhe në disa vende, ka pasur zhgënjim që SHBA-të nuk i kanë kushtuar vëmendje të mjaftueshme paralajmërimeve se një përballje ushtarake me Iranin mund të ketë rezultate katastrofike.
“Tani mund të vendosni një hartë të rajonit dhe nuk do të jeni në gjendje të gjeni një hapësirë ku nuk po ndodh përshkallëzim”, tha këtë javë zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme të Katarit, Majed Al-Ansari. “Ky është ‘ta thashë’ më i madhi në historinë e ‘ta thashë’.”
Ky përshkallëzim është i dukshëm në shumë fronte - Izraeli ka përfituar nga momenti për të zbatuar plane për një sulm të rinovuar kundër Hezbollahut, grupit militant aleat të Iranit në Liban.
Më 2 mars, më pak se 48 orë pasi Izraeli dhe SHBA-të nisën sulmet e tyre të koordinuara ndaj Iranit, Hezbollahu u kundërpërgjigj, duke qëlluar gjashtë raketa në Izraelin verior - hapja që qeveria izraelite po priste. "Të përballur me dritaren e mundësisë të krijuar kur Hezbollahu zgjodhi të hapte një luftë, ne duhet ta përdorim këtë moment për të përfunduar atë që nuk e përfunduam", tha një zyrtar ushtarak izraelit për CNN.
Kostoja për civilët libanezë, të përfshirë në një luftë kundër zgjedhjes së tyre, ka qenë kolosale. Autoritetet thonë se gati 800 njerëz janë vrarë dhe qindra mijëra janë zhvendosur.
'Ata janë kudo në hartë'
Në Capitol Hill, ligjvënësit republikanë dhe demokratë kanë zhvilluar takime të klasifikuara me zyrtarët e lartë të Trump mbi objektivat dhe afatin kohor të luftës, si dhe planet afatgjata për menaxhimin e efekteve të ndryshme në të gjithë botën.
Ata kanë marrë pak detaje specifike, sipas disa ligjvënësve në sallë. Gjatë një takimi informues katër ditë pas fillimit të luftës, Sekretari i Shtetit Marco Rubio, i shoqëruar nga disa zyrtarë të lartë të Pentagonit, u tha anëtarëve të mbledhur në një auditor të madh në Kapitol se nuk mund të parashikonte se sa gjatë do të zgjaste lufta.
Rubio tha se “nuk do të jetë në gjendje të caktojë një afat kohor” për operacionin, sipas njërit prej pjesëmarrësve, pavarësisht se vetë Trump deklaroi nga Shtëpia e Bardhë disa orë më parë se do të zgjaste katër deri në pesë javë. Në atë takim informues njëorësh, Rubio u pyet nga demokratët, dhe madje edhe nga disa republikanë, për hapat e mëtejshëm dhe planet afatgjata. Shumë mbetën të zhgënjyer./ Përshtati në shqip Piranja News
Një video e fundit e publikuar nga kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu ka ndezur një valë spekulimesh në rrjetet sociale, pasi disa p...
Jurgen Habermas, filozof dhe sociolog gjerman me famë botërore, është ndarë sot nga jeta në moshën 96 vjeçare në...
Ministria e Shëndetësisë e Libanit njoftoi se numri i të vdekurve nga sulmet izraelite ka arritur në 826, me 2,009 të pl...
Burgjet greke nuk gjejnë qetësi, ku mbizotërojnë ngjarjet e rënda kriminale, trazirat dhe kaosi, ndërsa në to vuajnë d...
Sipas Presidentit të SHBA-së Trump, “çdo objektiv ushtarak” në ishullin Kharg u shënjestrua dhe u shkatërrua. Poth...
Protestuesit sulmuan zyrat lokale të Partisë Komuniste Kubane, në provincën Ciego de Avila, rreth 460 kilometra nga Havana, të premten ...
Një dron ka goditur portin e Fujairah, një nga objektet më të mëdha të magazinimit të naftës në Lindjen e...
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ka vendosur të zëvendësojë Richard Grenell nga posti i drejtuesit të John F. Kennedy Center fo...
Ambasadorët e 27 shteteve anëtare të Bashkimit Evropian të mbledhur në Bruksel miratuan me konsensus qëndrimin e përbashk&eum...
Tragjedi në Eboli të Italisë. Një grua u përplas për vdekje nga një makinë përgjatë rrugës shtetëror...
