Një veshkë derri e modifikuar gjenetikisht ka mbajtur gjallë dhe pa dializë një 66-vjeçar për plot nëntë muaj, p&...
BOTA
Çfarë ndryshon në Iran pas vrasjes së Ali Larijanit?
PiranjatPërditësimi i fundit 17 Mars 2026, 21:23
Vrasja e Ali Larijanit përbën një goditje të rëndësishme për Iranin, jo vetëm për shkak të rolit të tij institucional, por për pozicionin unik që kishte brenda elitës politike dhe ushtarake të vendit.
Sipas një analize të gazetares Farnaz Fassihi për New York Times, Larijani njihej për pragmatizmin e tij dhe për aftësinë për të operuar përtej ndarjeve fraksionale, duke pasur ndikim të gjerë në elitën politike dhe ushtarake.
Ai kishte qenë i përfshirë në negociatat bërthamore me Shtetet e Bashkuara dhe shihej si një figurë që mund të luante rol në një zgjidhje të mundshme të konfliktit.
Sipas analizës, ai konsiderohej si një nga të paktët njerëz që mund të ndërmjetësonte një marrëveshje me Washington-in për t’i dhënë fund përshkallëzimit.
Në planin e brendshëm, Larijani kishte mbajtur qëndrime që sugjeronin një qasje më të moderuar. Ai kishte kundërshtuar trashëgiminë e pushtetit nga Mojtaba Khamenei dhe kishte lobuar për një alternativë që do të sinjalizonte një ndryshim drejtimi për Iranin, si për publikun e brendshëm ashtu edhe për aktorët ndërkombëtarë.
Sipas Fassihi, vdekja e tij pritet të ndikojë drejtpërdrejt në balancat e brendshme të pushtetit, duke forcuar fraksionin më të ashpër dhe drejtuesit e Gardës Revolucionare, të cilët besojnë se mbijetesa e regjimit kërkon një qasje më të fortë dhe jo fleksibilitet.
Larijani kishte gjithashtu një rol të rëndësishëm në marrëdhëniet ndërkombëtare të Iranit. Ai kishte lidhje të afërta me Rusinë dhe Kinën, duke zhvilluar takime të drejtpërdrejta me presidentin rus Vladimir Putin për çështjet bërthamore dhe duke udhëhequr negociatat me Pekinin për një marrëveshje strategjike 25-vjeçare.
Përpara luftës, ai kishte zhvilluar gjithashtu kontakte me liderë në Oman dhe Katar, duke reflektuar një rol aktiv në diplomacinë rajonale.
Në këtë kontekst, sipas analizës së New York Times, vrasja e tij nuk përfaqëson vetëm humbjen e një zyrtari të lartë, por edhe dobësimin e një prej kanaleve të mundshme të komunikimit dhe balancimit brenda dhe jashtë Iranit.
