Deputetes së pavarur australiane Helen Haynes i janë amputuar të dyja këmbët, pasi u godit nga një automjet jashtë zyrës...
BOTA
Pse kryevepra e David Hockney-t e vitit 1967 është sot më prekëse se kurrë pas vdekjes së artistit
PiranjatPërditësimi i fundit 24 Qershor 2026, 11:26
Pas ndarjes nga jeta të artistit legjendar britanik David Hockney në moshën 88-vjeçare, piktura e tij e famshme “A Bigger Splash” merr një domethënie të re. Vepra, e cila trajton praninë dhe mungesën, shihet sot si një reflektim prekës mbi kalueshmërinë e jetës dhe fuqinë e artit për të ruajtur kujtimet.
E krijuar tre vjet pasi Hockney u shpërngul nga Londra në Los Anxhelos, piktura ikonike me akrilik “A Bigger Splash” është një studim mbi perceptimin dhe natyrën kalimtare të ekzistencës. Që nga prezantimi i saj në vitin 1967, ajo është vlerësuar si një metaforë e fuqishme e lirisë dhe e shprehjes personale.
Në shikim të parë, përplasja e ujit në pishinë, e kapur në një çast të vetëm nën dritën e pastër të verës, mund të duket si një trashëgimtare e traditës impresioniste, e cila kërkonte të fiksonte momente kalimtare të natyrës.
Por për të kuptuar plotësisht këtë vepër, duhet të shohim shumë më larg në histori. Edhe pse piktura paraqet një moment të vetëm, ajo është rezultat i ndikimeve artistike që shtrihen në mijëra vjet.
Një vit para se të transferohej në Kaliforni, Hockney vizitoi Egjiptin. Atje ai studioi nga afër artin e varreve faraonike, me të cilin ishte njohur fillimisht në Muzeun Britanik dhe që e kishte magjepsur që në kohën kur ishte student. Duke lënë mënjanë aparatin fotografik, artisti i ri u përqendrua në vizatimin e kompozimeve të sheshta dhe figurave monumentale të afreskeve të lashta.
Qartësia dhe forca vizuale e këtyre relievëve egjiptianë u ndërthurën në mendjen e tij me ngjyrat e qeta dhe harmoninë e afreskeve të Rilindjes së Hershme, të artistëve si Masaccio, Fra Angelico dhe Piero della Francesca.
Pas zhvendosjes në SHBA, këto ndikime klasike u bashkuan me gjuhën e guximshme të artit pop amerikan. Hockney pyeste veten se çfarë do të ndodhte nëse energjia komerciale e veprave të Andy Warhol apo imazheve komike të Roy Lichtenstein do të kombinohej me qetësinë e afreskeve të Rilindjes dhe qartësinë e relievëve egjiptianë.
Rezultati ishte një përzierje origjinale e frymëzimeve të lashta dhe moderne, e cila u pasurua edhe nga bashkimi i fotografisë me pikturën. Kapja e një momenti në kohë
Edhe pse “A Bigger Splash” duket si një moment i vëzhguar me kujdes, ajo është në fakt një kombinim i përvojave personale dhe burimeve të huazuara. Origjina më e drejtpërdrejtë e veprës lidhet me një manual teknik për ndërtimin e pishinave, të cilin Hockney e gjeti rastësisht. Në të gjendej një fotografi e një spërkatjeje uji të shkaktuar nga një zhytës i padukshëm. Kjo imazh u bë baza për pikturën.
Artisti e kombinoi fotografinë me një version të stilizuar të ndërtesës në sfond, të ngjashme me ato që kishte vizatuar kohët e fundit. Mbi një sfond me forma të sheshta dhe abstrakte, që kujtonin punët e artistëve bashkëkohorë si Richard Diebenkorn, Hockney u përpoq të ngrinte në kohë një shpërthim uji të krijuar nga një notar që nuk shihet askund.
Atij iu deshën javë të tëra për ta realizuar këtë efekt.
Rezultati u bë një nga imazhet më të njohura në historinë e artit.
Megjithëse fotografia shërbeu si skelet i padukshëm për ndërtimin e kompozimit, piktura mbetet një afirmim i fuqisë së imagjinatës së piktorit dhe i rolit të bojës në krijimin e një vepre arti.
Në vitet që pasuan, Hockney vazhdoi të eksperimentonte me marrëdhënien midis teknologjisë dhe pikturës. Ai krijoi fotokolazhe novatore, vizatime në iPad dhe zhvilloi vazhdimisht mënyra të reja të trajtimit të perspektivës.
Duke parë sot karrierën e tij të jashtëzakonshme përmes prizmit të “A Bigger Splash”, bëhet e qartë se Hockney e kuptonte një të vërtetë thelbësore:/Përktheu Piranjat News
