Situata e zjarreve në Shqipëri vijon të kërkojë ndërhyrje në disa zona të vendit.
Sipas Ministrisë së Mbroj...
LIFESTYLE
Ishujt që u rikthyen në parajsën e dikurshme pasi u larguan minjtë
PiranjatPërditësimi i fundit 4 Tetor 2025, 00:03
Atoli Bikar dhe Ishulli Jemo janë parajsa klasike ishujsh nga lart: plazhe me rërë të bardhë, ujëra të pastra ngjyrë bruz dhe pyje të harlisura. Por gjatë dekadave, madje shekujve, ishujt e largët të pabanuar në Paqësorin e Veriut - pjesë e Ishujve Marshall - janë pushtuar nga minjtë.
Kur Paul Jacques, menaxher i projektit të organizatës jofitimprurëse amerikane Island Conservation, vizitoi ishullin në vitin 2024, të dy ishujt ishin plot me minj. “Ata vraponin kudo”, i thotë ai CNN-së. “Nëse do të ecje natën me një elektrik dore, ishte pothuajse e frikshme - dyshemeja e pyllit lëvizte nga minjtë.”
Brejtësit, të cilët janë pushtues në Ishujt Marshall dhe me shumë gjasa kanë mbërritur si udhëtarë të paligjshëm në anije, kanë shkaktuar kaos ekologjik. Ata gllabërojnë bimësinë vendase dhe ushqehen me gaforre të vogla, vezë dhe breshka të vogla. Ishujt, të cilët dikur ishin strehë për breshkat e detit të gjelbër të rrezikuara dhe kolonitë e zogjve të detit, panë që këto popullata të shkatërroheshin.
“Kur spanjollët (eksploruesit) e panë për herë të parë Jemon, e quajtën atë 'Los Pájaros' (Zogjtë) sepse atje kishte shumë zogj”, thotë Jacques. “Kur shkuam atje vitin e kaluar, nuk kishte fare shumë”. Një vit më vonë, është një histori tjetër, falë një programi zhdukjeje të ndërmarrë nga Island Conservation së bashku me Autoritetin e Burimeve Detare të Ishujve Marshall dhe Ministrinë e Burimeve Natyrore dhe Tregtisë.
Karremi për minjtë u hodh me dron në korrik 2024 — rreth 25 kilogramë për hektar, në vija përgjatë ishujve, në mënyrë që të mos kishte boshllëqe në mbulim, shpjegon Jacques. Karremi, i projektuar për të synuar minjtë, ka pak efekt te speciet e tjera. Ai shton se duhej të ishte i përhapur në mënyrë që çdo brejtës individual të hante të paktën një kokrrizë. Ekipi bëri udhëtimin e gjatë për t'u kthyer në ishuj këtë verë, për të parë nëse puna e tyre ia kishte vlejtur.
“Është si një zbulim i madh”, thotë Jacques. “Në momentin që shkel në ishull, shqisat e tua janë super të ngarkuara: po kërkon minj, po kërkon zogj në tokë, po kërkon çdo shenjë që të tregon nëse kemi fituar apo kemi humbur”.
Brenda një ore në Jemo dhe Bikar, ai ishte i bindur se kishte funksionuar dhe, pas monitorimit intensiv me kamera gjurmësh, kurthe për minjtë, kërkime me dritë të ndezur dhe pajisje zbulimi termik, ata konfirmuan se brejtësit ishin zhdukur me sukses nga të dy ishujt. /Piranjat.al/
