Në një kërkesë drejtuar kryetarit të Kuvendit, Niko Peleshi, dhe Sekretariatit për Procedurat, Votimet dhe Etikën, PS k&eum...
BOTA
Hormuzi “nuk i beson” ende armëpushimit, çfarë do ndodhë me tregun e naftës?
PiranjatPërditësimi i fundit 8 Prill 2026, 18:08
Rifillimi i plotë i flukseve të naftës përmes Ngushticës së Hormuzit pas armëpushimit SHBA–Iran nuk është i garantuar. Pasiguria operative dhe politike kufizon rikthimin e shpejtë të furnizimit dhe mban çmimet mbi nivelet para konfliktit.
Siguria detare dhe kostot e sigurimit
Armëpushimi krijon një hapësirë minimale për tranzit, por nuk rikthen automatikisht besimin e tregut. Operatorët e cisternave kërkojnë garanci të qarta sigurie nga autoritetet iraniane përpara se të rifillojnë operacionet në shkallë të gjerë. Sigurimi i anijeve mbetet faktor kyç. Pa kushte të qarta sigurimi dhe risku, primet e sigurimit mbeten të larta, duke rritur kostot e transportit dhe për rrjedhojë çmimet finale të energjisë.
Kufizimet në ofertë: prodhimi dhe infrastruktura
Edhe nëse tranziti rifillon, oferta nuk rikthehet menjëherë. Prodhuesit e Gjirit ulën prodhimin me miliona fuçi në ditë gjatë konfliktit. Rindezja e puseve dhe rafinerive kërkon kohë dhe investime teknike. Vlerësimet tregojnë një horizont prej 3 deri në 6 muaj për rikthimin në kapacitetet para luftës. Në tregun e gazit, dëmtimi i infrastrukturës së gazit të lëngshëm në Katar krijon një kufizim edhe më afatgjatë, me efekte që mund të zgjasin disa vite.
Dinamika e çmimeve dhe pritjet e tregut
Çmimet e naftës ranë rreth 13% pas njoftimit të armëpushimit, duke reflektuar një reduktim të rrezikut gjeopolitik. Megjithatë, ato mbeten mbi nivelet para konfliktit. Kjo tregon se tregu nuk çmon një normalizim të plotë të furnizimit, por një skenar me rikuperim gradual dhe risk të mbetur. Analizat sugjerojnë se çmimet do të mbeten të larta për disa muaj, ndërsa potenciali për rritje të mëtejshme konsiderohet i kufizuar nëse tensionet nuk përshkallëzohen sërish.
Efektet mbi vendet importuese
Ekonomitë aziatike, të varura nga Hormuzi, përballen me vonesa në furnizim edhe në rast rifillimi të menjëhershëm të transportit.
Koha e tranzitit dhe rikthimi gradual i zinxhirit logjistik nënkuptojnë se furnizimet e reja mund të kërkojnë ditë deri në javë për të arritur tregjet. Kjo situatë i detyron këto vende të përdorin rezerva strategjike dhe të menaxhojnë kërkesën përmes masave emergjente.
Transmetimi në çmimet e konsumatorit
Rënia e përkohshme e çmimeve të naftës mund të reflektohet pjesërisht në çmimet e karburanteve, por kjo nuk përfaqëson një normalizim të plotë. Çmimet me pakicë mbeten të ndikuara nga kostot e mëparshme të importit dhe nga pasiguria në zinxhirin e furnizimit.
Rifillimi i transportit të naftës përmes Hormuzit varet nga faktorë të ndërlidhur: siguria detare, rikuperimi i prodhimit dhe stabiliteti politik. Edhe në skenarin e një armëpushimi të qëndrueshëm, tregu përballet me një periudhë tranzitore me oferta të kufizuara dhe çmime relativisht të larta.
