Në ditën e nisjes së gjyqit të themelit për dosjen “Partizani”, ish-kryeministri Sali Berisha ka mohuar akuzat e ngritura...
BOTA
New York Post: Amerikanët brohorasin patriotizmin e zjarrtë të Donald Trumpit dhe i japin botës një mësim
PiranjatPërditësimi i fundit 10 Mars 2025, 16:23
SHBA- Fjalimi i presidentit Donald Trump para Kongresit të martën mbrëma ishte një deklaratë e fuqishme për mandatin e tij të dytë dhe një spektakël politik. Dhe çfarë ndryshimi që bën një fjalim.
“Amerika është rikthyer,” tha ai.
Trump e përsëriti këtë për më shumë se 90 minuta. Presidenti ameriakan është në një mision për të ringjallur kauzën e drejtë të lirisë amerikane, për të nisur një epokë të re të mrekullive amerikane dhe për të vendosur flamurin amerikan në Mars.
Në një kontrast të qartë, entuziazmi dhe mesazhi i tij ishin shumë larg nga fjalimet e ngatërruara të Joe Biden dhe qeshjet e sajuara të Kamala Harrisit. Në një univers tjetër të zymtë, mund të kishte qenë presidentja Harris ajo që do të fliste të martën në mbrëmje, por në fakt, ishin të ftuarit në ballkon ata që i dhanë fjalimit forcën më të madhe.
Nëna dhe motra e Laken Riley-t, një studente infermierie që doli për vrap dhe u vra nga një emigrant i paligjshëm. Gruaja dhe vajzat e Corey Comperatore-s, zjarrfikësit që humbi jetën duke i mbrojtur nga plumbat gjatë mitingut të Trump-it në Butler të Pensilvanisë. Elliston Berry, një vajzë 15-vjeçare e cila u bë viktimë e ngacmimeve në internet përmes “deep fake.”
Stephanie Diller, gruaja e policit Jonathan Diller, i vrarë në një ndalesë trafiku në Queens nga një kriminel recidiv. “Të fortët bëjnë atë që duan, dhe të dobëtit vuajnë atë që duhet,” ka thënë Tukididi. Demokratët bënë gjithçka që donin. Vuajtjet nuk ranë vetëm mbi më të dobëtit, mbi gratë dhe fëmijët. Ato ranë edhe mbi më të fortët, si Jonathan Diller. Si Roberto Ortiz, veterani i Marinës Amerikane që qëllohet nga kartelet ndërsa patrullon lumin Rio Grande.
Në zemër, patriotizmi është një pasion, një irracionalitet që burokratët e kanë frikë dhe diktatorët e dëshirojnë. Demokratët e kanë shtypur, censuruar dhe stigmatizuar këtë pasion natyror. Trump e kupton që një komb është një familje e madhe. Ne ngrihemi ose rrëzohemi së bashku. Nuk është për t’u habitur që brenda tri javësh nga inaugurimi i tij, sondazhet treguan se për herë të parë në 20 vjet, shumica e amerikanëve besojnë se vendi është “në rrugën e duhur.” Ky është treguesi i vetëm që ka rëndësi.
Një qeveri është një makineri burokratike. Një “shoqëri” është një abstraksion sociologjik. Fishekzjarrët dhe fluturimet ajrore janë argëtuese, por ato janë thjesht simbole. Një komb përbëhet nga njerëz. Kombi amerikan përbëhet nga një e treta e një miliardi individësh, secili duke ndjekur interesat e tij, por gjithashtu, dhe më e rëndësishmja, të gjithë bashkë në këtë udhëtim.
Emigracioni masiv dhe korrektesa politike kanë shkatërruar lidhjen mes qeverisë dhe qytetarëve. Në janar, një sondazh i YouGov zbuloi se 38% e britanikëve nën 40 vjeç do të refuzonin të regjistroheshin për të luftuar në rast të një lufte botërore. Demokratët kanë imponuar një çmenduri të ngjashme mbi popullin amerikan: një mohim të bazave.
Trump përsëriti të vërtetat e thjeshta: Bota është një vend i pamëshirshëm. Një shtet nuk mund të ekzistojë pa kufij. Një komb do të shpërbëhet nëse vazhdon emigracioni i paligjshëm. Një demokraci nuk mund t’u shërbejë qytetarëve të saj nëse jo-qytetarët mund të votojnë dhe gjykatat janë të korruptuara.
Një burrë nuk mund të bëhet grua. Nëse këto themele riparohen, populli amerikan do të bëjë pjesën tjetër. Trump thirri “një komb ëndërrimtarësh, luftëtarësh dhe të mbijetuarish” për të përqafuar të ardhmen. Ka një komb për t’u rindërtuar, një botë për t’u riparuar dhe asnjë çast për të humbur./ New York Post
