50-vjeçari Thimjo Rubati, i plagosur pas një atentati mbrëmjen e së premtes në Sarandë, i transportuar mandej në spitalin...
INVESTIGIME
Fëmijët duhet të kurohen jashtë, babai i mban peng të një firme
M.B.Përditësimi i fundit 11 Prill 2025, 21:54
DURRËS- Flori, 16 vjeçarja nga Durrësi i është drejtuar emisionit Piranjat për shkak të konflikteve mes prindërve të saj. Që në fëmijëri, ajo kujton se babai i saj ka qenë i alkoolizuar dhe i dhunshëm duke ja vështirësuar jetën asaj, motrave dhenënës së tyre.
“Vetëm shtrengoja motrën edhe qaja. Rrija gjithë natën zgjuar. E kisha të vështirë të flija nga frika. Atij nuk i interesonte si ndiheshim ne, por vazhdonte dhe e rrihte mamin”- u shpreh vajza.
Ndërsa nëna e saj, Kena, përshkruan mes lotësh sakrificat që i është dashur të bëjë për të rritur katër fëmijët e saj.
“E kam pasur gocën e vogël në spital shumë keq, s’kisha ca i jepja të hante, më jepnin gratë andej ndonjë bluzë, ai s’donte t’ja dinte, nuk vinte, nuk interesohej. I kam përballuar çdo gjë vetëm. Ikja, merrja mbeturinat e markateve, lypja, t’i bëja qejfin këtyre, se donin në shkollë uniforma, këmishë të bardhë, unë nuk kisha, jam futur edhe nëpër plehra të mblidhja kanaçe, që këto të ishin si shoqet. Njëherrë vjehrri im kishte bukë për pulat dhe djali i thotë: gjyshi ta marr unë, t’ja hedh pulave, ja dhashë fëmijëve ta hanin, u sëmurën se ishte me myk. Vajza e vogël lindi me diabet dhe zemër të zmadhuar. Ngaqë duhet të punoja ia lashë këtyre, këto humben shkollën, se rritën atë.”
Por kjo situatë mes dhunës dhe mbijetesës nuk do të zgjaste pafundësisht. Pas gjjithë asaj që kishte kaluar në vite, gruaja e re vendosi t’i jepte fund martesës, duke kërkuar divorcin. Zbrazëtia në shtëpinë e babait, u zëvendësua me një dritë shprese për nënën dhe fëmijët. Pavarësisht kushteve jo optimale, shpërngulja te gjyshërit, solli ndryshim pozitiv në jetën e tyre. Kuptohet që gjithçka duhet të vijë graduale. Fëmijët të cilët rriten duke qenë dëshmitarë të dhunës në familje, shpesh pësojnë trauma të pakthyeshme për shkak të asaj çfarë ka ndodhur. Në rastin e Florit, gjithë këto përjetime, aspak normale për moshën e saj kanë bërë që ajo të vuajë nga ankthi.
“Gjyshja me ka blerë ca çaj për ankthin, vetëm ajo më qetëson. Përpiqem t’i harroj, por më dalin shpesh para syve. Filloj bërtas, qaj. Për t’u qeëtsuar dal jashtë, gjyshi e kupton menjëherë, se dal me rrobat e gjumit, kam nevojë për ajër. Shumë herë më ka çuar në urgjencë, jam qetësuar atje me gjilpëra, serume.”
Tashmë ajo çfarë Flori dhe nëna e saj na kanë treguar, i përket të shkuarës, por 16 vjeçarja ka një problem të fundit me babain e saj
“Kam këto nishanet. Më kanë dalë kur isha e vogël. Më shqetësojnë shumë kur kreh flokët dhe më japin dhimbje shumë. Po formohen të tjera. Duhet t’i heq.”
Nisur nga ky problem, por jo vetëm, nëna dëshiron që të udhëtojë bashkë me fëmijët jashtë vendi... Kjo edhe për t’i ofruar atyre një jetë më të mirë. Por kjo dëshirë e nënës për të ndryshuar të ardhmen e të vegjëlve të saj, duhet se ka hasur pengesa nga ana e babait, i cili ka refuzon të firmosë një prokurë për kalimin e kufirit. Por cila është arsyeja që ai i mohon prokurën dhe një jetë më të mirë fëmijëve të tij?
“Prokurën nuk ta jap. Mos u lodh. S’kanë asgjë fëmijët. S’janë sëmurë. Mbaji sic ke bërë deri ëm sot. Çfarë të duash, bëj, ankohu ku të duash, nuk ta jap, pse me zor? Shtyj siç ke shtyrë deri më sot në Durrës, me punën. S’kam ça i bëj unë. As nuk kontribuoj, s’kam mundësi.”-shprehet ai ndaj ish bashkëshortes.
Nisur nga këto kushte, ku në na nuk po mundet të gjejë urë n e komunikimit me ish burrin, Piranjat u detyruan të përballen me babain e fëmijëve. Pas shumë diskutimesh, arritën më në fund ta bindin që ta lëshojë prokurën për 3 muaj.
