Një ngjarje e paprecedentë ka ndodhur në ambientet e paraburgimit Nr. 313 në Tiranë, ku pikërisht në sektorin e siguris&eum...
EDITORIAL
Shqiptarët dhe Pavarësia
PiranjatPërditësimi i fundit 28 Nëntor 2025, 21:03
DOJNA: Është 28 nëntor. Festa më e rëndësishme që kemi si komb. Kush ka para, prenotimet i ka bërë me kohë; çarterat janë nisur. Kush nuk ka, shpreson të kapë ndonjë aktivitet falas në qytet.
BESI:Shumë të tjerë thjesht do rrinë në shtëpi, para televizorit, duke e parë ditën si një të dielë të stërzgjatur.
FLORI:Nuk Televizori do të jetë plot me fjalime bombastike, kopi-pejst nga 40 vitet e fundit. Instagrami do mbushet me filtra. Do kërcasë më shumë se kurrë Xhamadani vija-vija, dhe “kuq-e-zi mor kuq-e-zi”… Por pyetjen më të rëndëshme, nuk do e artikulojë kush.
DOJNA:A e duam vërtet Shqipërinë… aq sa e bëjmë të duket në post-e, threads-a dhe story?
FLORI:Pas 113 vitesh pavarësi, a ndjehemi vërtet të pavarur?
BESI:A mund të thotë dikush, që këtu jeton një popull që po ndërton diçka të re?
FLORI:Janë pyetje të mëdha, por ne kemi zgjedhur t’i shmangim. Sepse Pavarësinë e kemi kthyer në event, jo në reflektim. Dhe gjithçka bëjmë në këtë event, ngjan më shumë si një thirrje për ndihmë. Sepse, e vërteta është që në këtë përvjetor të Pavarësisë, Politikisht jemi të dërrmuar, ekonomikisht të varur, institucionalisht të lodhur.
DOJNA:Sepse edhe pas 113 viteve, Shqipëria nuk është e jona. Shqipëria u përket një grushti njerëzish.
FLORI:Malet, lumenjtë e lisat nuk janë më ato të Naimit; pas 113 vitesh, janë rrethuar, mbuluar e masakruar me përbindësha prej betoni.
BESI:Para 113 vitesh, një burrë ishte i barabartë me një burrë. Sot, edhe 1 fëmijë mund të jetë i pabarabartë me 113 mijë burra, varet se fëmija i kujt është.
DOJNA:Deri dhe gjakmarrja tani pas 113 vjetësh është më keq, më paburrërore, më e ligë.
FLORI:Edhe sot, pas 113 vjetësh, feja e shqiptarit nuk është shqiptaria.
DOJNA: Ky është paradoksi ynë kombëtar: në ditë feste jemi “shqiponja”, por në 365 ditët e tjera sillemi si grabitqarë ndaj njëri-tjetrit. Ndarje, gjuhë urrejtjeje, korrupsion, padrejtësi — çdo ditë.
BESI:Sa vlen festa, nëse të nesërmen rikthehemi te e njëjta rutinë që e shqyen Shqipërinë si një rreckë vija-vija?
FLORI:Në fjalimet formale të 28 Nëntorit, askush s’pranon të thotë: se jemi vendi ku reformat na i bëjnë ambasadat. Kemi flamur, por jo besim tek institucionet. Dhe pa besim, pavarësia është vetëm koncept, jo realitet.
DOJNA: Ne nuk na mungojnë flamujt. Na mungon kultura që i jep flamurit kuptim. Një shoqëri që shpërbëhet nga brenda, e humb pavarësinë pa ia vënë re askush. Shkatërrimi s’vjen me armë – vjen me indiferencë, cinizëm, dhe me atë filozofinë “ça më duhet mua”.
BESI:Dhe prapë, takoj shqiptarë të mrekullueshëm, kudo nëpër botë. Suksesi i tyre, edhe pse ëshët realizuar jashtë – më bën të ndjehem krenar, sepse janë “një nga ne”.
FLORI:Historia jonë, është një shembull i jashtëzakonshëm mbiejtese. Një komb kaq i vogël, i rrethuar nga armiq e në prag asgjësimi, por që prapë mbijeton, dhe arrin të mbijetojë, ashtu, me 113 probleme, edhe sot.
DOJNA:Shqipja, është një nga gjuhët më të vjetra, e më autentike në botë. Një arsye e mjaftueshme për t’u krenuar.
FLORI:Kur “eventi” i pavarësisë të kalojë, ndoshta duhet të ulemi e të flasim seriozisht për pavarësinë tonë. Sepse pavarësia ka nevojë për njerëz që besojnë në diçka më të madhe se vetja.
BESI:Nëse duam vërtet pavarësi, duhet të dalim nga “ça më duhet mua” dhe të hyjmë te “kjo më përket mua”.
FLORI:Ky, do të ishte shpirti i vërtetë i pavarësisë. Gëzuar Shqipëri.
BESI:Gëzuar shqiptarë.
DOJNA:Gëzuar mamë. Gëzuar, gjithë nënave./piranjat.news
