Tre vjet pasi kryebashkiakja e Durrësit, Emiriana Sako, premtoi rindërtimin në të njëjtin vend të pallateve të dëmtuar...
BOTA
50-vjeçarja u mbijetoi dy dozave vdekjeprurëse, gazetari amerikan: Kam ndjekur gati 500 ekzekutime, kurrë nuk kam parë diçka si rasti i saj
PiranjatPërditësimi i fundit 3 Tetor 2026, 17:24
Christa Pike arriti që t’u mbijetonte dy dozave të injektimit vdekjeprurës në Tennessee. Gazetari amerikan, Michael Graczyk, ka ndjekur nga afër gati 500 ekzekutime gjatë karrierës së tij, por ajo që ndodhi këtë javë në Tennessee ishte e paprecedentë për të.
50-vjeçarja mbeti gjallë dhe vazhdoi të merrte frymë, madje duke gërhitur në mënyrë të dëgjueshme, pasi iu injektuan dy doza pentobarbitali, ilaçi i përdorur në protokollin e injektimit vdekjeprurës të shtetit.
Pike ndodhet tashmë në spital, ku, sipas avokatit të saj, po merr “kujdes shpëtues për jetën”.
Ndërkohë gazetari 76-vjeçar, i cili ka punuar për 46 vjet për “Associated Press” dhe vazhdon të raportojë në mënyrë të pavarur për ekzekutimet në Teksas, tha për BBC se nuk kishte parë kurrë një person të mbijetonte pasi ilaçi ishte administruar.
“Duket se ishte vetëm çështje kohe”, tha ai, duke iu referuar mundësisë që një ekzekutim me injeksion të mos përfundonte siç ishte planifikuar.
Në Tennessee, protokolli parashikon një grup të dytë shiringash me pentobarbital në rast se personi nuk vdes pas dozës së parë. Megjithatë, sipas raportimeve të “Associated Press”, rregullat nuk përcaktojnë qartë se çfarë duhet të ndodhë nëse i dënuari mbetet gjallë edhe pas dozës së dytë.
Pas dështimit të ekzekutimit, guvernatori i Tennessee, Bill Lee, urdhëroi ndalimin e ekzekutimeve në shtet dhe një rishikim të pavarur të procedurave.
64 raste të ekzekutimeve të dështuara
Ekzekutimet e dështuara, ose “botched executions”, nuk janë të panjohura në Shtetet e Bashkuara. Death Penalty Information Center ka dokumentuar 64 raste që nga viti 1982, 51 prej të cilave përfshinin injeksionin vdekjeprurës.
Në të paktën shtatë raste, ekzekutimet janë ndërprerë për shkak të problemeve me vendosjen e linjës intravenoze.
Sipas Graczyk, gjatë një ekzekutimi në Teksas, vëzhguesit nuk lejohen të shohin momentin kur vendoset IV-ja. Kur ata hyjnë në dhomën e ekzekutimit, i dënuari është tashmë i lidhur me sistemin.
Ai ka përshkruar se, në ekzekutimet që përfundojnë sipas procedurës, personi zakonisht humbet vetëdijen brenda pak sekondash pas administrimit të ilaçit dhe shpallet i vdekur 20 deri në 40 minuta më vonë.
Pike u dënua për vrasjen e Colleen Slemmer, 19 vjeçe, e cila ishte nga Florida dhe përshkruhej nga familjarët e miqtë si një vajzë që i pëlqente të buzëqeshte, të bënte patinazh dhe të ndihmonte të tjerët.
Sipas autoriteteve, Slemmer u torturua dhe u vra nga Pike, në atë kohë 18 vjeçe, dhe i dashuri i saj i asaj kohe, Tadaryl Shipp, pasi të dyja ishin njohur në një kamp trajnimi për punësim.
Nëna e viktimës, May Martinez, ndodhej në Tennessee të mërkurën për të ndjekur ekzekutimin. Pas përpjekjes së dështuar, ajo e përshkroi situatën si “një rrëmujë”.
Graczyk thotë se gjatë raportimit të ekzekutimeve përpiqet të mos harrojë viktimat dhe familjet e tyre.
“Janë njerëzit e harruar. Gjithmonë kanë qenë”, tha ai.
Një kujtim që e ndjek prej dekadash
Ndër ekzekutimet që Graczyk nuk e ka harruar është ai i Jonathan Nobles, i ekzekutuar në Teksas në vitin 1998 për vrasjen e dy grave në Austin.
Para ekzekutimit, Nobles këndoi këngën “Silent Night”.
“Arrin te ‘Round yon virgin’ dhe ndalon së foluri”, kujton Graczyk, duke shpjeguar se në atë moment ilaçi kishte filluar të vepronte dhe Nobles nuk ishte më i vetëdijshëm.
Për gazetarin, kujtimi është ende i gjallë pas gati 30 vitesh. Ai tregon se sa herë dëgjon “Silent Night” në kishë gjatë Krishtlindjes, i rikthehet në mendje ajo skenë.
Sipas të dhënave të Death Penalty Information Center, në SHBA janë kryer 1,683 ekzekutime që nga rivendosja e dënimit me vdekje në vitin 1976. Teksasi ka kryer numrin më të madh, 602, dhe në vitin 1982 u bë shteti i parë amerikan që përdori injeksionin vdekjeprurës.
