Ndryshon orari i qarkullimit në pikën e kalimit kufitar të Qafë Botës.
Autoritetet greke kanë rikthyer orarin dimëror, duke ...
BOTA
"Lufta po vjen"/ Kërcënimi i Trumpit ndaj Iranit ringjall frikën në Gjirin Persik
PiranjatPërditësimi i fundit 2 November 2026, 21:28
Kërcënimi i presidentit të SHBA-ve, Donald Trump, për të goditur përsëri Iranin i përball aleatët e Gjirit të Amerikës me një perspektivë të zymtë: një luftë tjetër e vendosur në Washington, në të cilën bazat amerikane të ndërtuara për t’i mbrojtur ata, mund t’i shndërrojë ata në objektiva për hakmarrje të ashpër iraniane.
Raketat iraniane që goditën bazat ushtarake amerikane dhe objektet energjetike të Gjirit në raundin e fundit të luftimeve nxorën në pah një dobësi në zemër të arkitekturës së sigurisë dekada të vjetra të Washingtonit.
Në vend që të dekurajonte Teheranin, gjurma e gjerë rajonale e Amerikës i dha Iranit objektiva fikse dhe shteteve të Gjirit që i strehojnë ato pika presioni që mund t’i shfrytëzojë.
Kjo perspektivë dominoi diskutimet midis ministrave, politikëbërësve dhe zyrtarëve të sigurisë në konferencën vjetore të sigurisë “Manama Dialogue” në Bahrein gjatë fundjavës, ndërsa qeveritë vlerësonin se çfarë mund të nënkuptonte një raund tjetër lufte për forcat amerikane dhe vendet që i strehojnë ato.
Situata është bërë më urgjente pasi Trump kërcënoi sërish me veprime ushtarake, duke deklaruar se mund të ndërmarrë “një tjetër ‘Operacion të Vogël Epic Fury'” pas zgjedhjeve të mesmandatit të së martës – duke iu referuar operacionit amerikano-izraelit që filloi më 28 shkurt.
Katër zyrtarë evropianë thanë se SHBA ka grumbulluar forca dhe mjete të mjaftueshme në rajon për të sulmuar Iranin brenda një kohe shumë të shkurtër, ndoshta që këtë javë.
“Lufta po vjen,” tha një zyrtar i pestë evropian, i cili ka kontakte të ngushta me udhëheqësit e Gjirit. “Askush nuk është në favor të kësaj lufte.”
Ministri i Jashtëm i Egjiptit, Badr Abdelatty, u shpreh në konferencën e Manamës se një raund tjetër luftimesh do të ishte më i rrezikshëm dhe më shkatërrues se ai i mëparshmi: “Kjo nuk do të çojë askund.”
Dy nga zyrtarët evropianë i thanë Reuters se çdo sulm i SHBA-ve ka të ngjarë të synojë vendet bërthamore iraniane, duke përfshirë objektet e kërkimit dhe zhvillimit.
Ndër vendet e mundshme është Mali Pickaxe, një vend i lidhur me programin bërthamor të Iranit, megjithëse zyrtarët thanë se veprimi ushtarak ndoshta do të ishte në gjendje vetëm të dobësonte aftësitë e Teheranit në vend që t’i shkatërronte ato.
Zyrtarët iranianë i kanë thënë Reuters se Teherani ka hartuar lista të detajuara objektivash në hakmarrje për një sulm tjetër SHBA-Izrael, duke përfshirë kabllo komunikimi nënujore dhe baza ushtarake, disa të fshehta.
Strategjia mund ta zgjerojë koston e luftës përtej fushëbetejës, me infrastrukturën energjetike, impiantet e shkrirjes së kripës, rrjetet e komunikimit dhe objektivat shumë të dukshëm në qytetet e Gjirit në rrezik.
Irani nuk mund t’i përballojë ushtarakisht Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin. Por nuk ka nevojë ta bëjë këtë, thanë tre delegatë.
Strategjia e tij është gjithnjë e më shumë një strategji e rraskapitjes: t’i bëjë forcat amerikane të shtrenjta për t’u mbrojtur dhe mbështetur, t’i kthejë shtetet e Gjirit që i presin ato në pika presioni dhe të shfrytëzojë çdo tërheqje amerikane si provë se Washingtoni nuk mund t’i mbrojë partnerët e tij.
“Ajo për të cilën iranianët interesohen vërtet është largimi i forcave amerikane nga rajoni”, tha Emile Hokayem, drejtor i sigurisë rajonale në Institutin Ndërkombëtar për Studime Strategjike, i cili organizon konferencën e Manamës.
Mesazhi i Teheranit për fuqitë e Gjirit, i tha ai Reuters, është kryesisht: “Ju kaluat katër dekada duke investuar në SHBA dhe pas 40 vitesh, ato baza nuk ju mbrojtën, ato ju ekspozuan”.
Askund ky argument nuk është më i fuqishëm se në Bahrein, selia e Flotës së Pestë të SHBA-ve dhe, prej dekadash, një shtyllë e fuqisë ushtarake amerikane në rajon.
Pranë bazës në Juffair, gjurmët e goditjeve ishin ende të dukshme vetëm pak metra larg zonave të banuara: çatia prej llamarine dhe pjesa e përparme e një magazine ishin shkatërruar e nxirë nga goditjet e predhave, ndërsa një radar i drejtuar nga Irani kishte humbur një të tretën e antenës së tij parabolike.
Dëmet e shkaktuara e kanë detyruar Uashingtonin të përballet me një çështje që shkon përtej Bahreinit: a duhet të rindërtojë, të përforcojë apo të tërheqë praninë ushtarake – një prani e krijuar për të projektuar fuqinë amerikane, e jo për t’u bërë ballë sulmeve të vazhdueshme me raketa dhe dronë.
