Rrjetet kineze të pastrimit të parave në shërbim të karteleve meksikane, si bashkëpunojnë me mafian shqiptare

Bojun He, i njohur me nofkën “El Chino”, u arrestua më 4 nëntor në lagjen Miguel Hidalgo të Mexico City, ku autoritetet i sekuestruan 2 milionë dollarë dhe 43 milionë peso meksikane, në monedha vendase dhe të huaja.

I arrestuari dyshohet se drejtonte një rrjet të pastrimit të parave në shërbim të krimit të organizuar, ku përfshihej edhe karteli “Unión Tepito”, me bazë në Mexico City. Ai dyshohet gjithashtu se kishte lidhje me trafikun e armëve dhe të qenieve njerëzore, me aktivitet në qendër të kryeqytetit meksikan, në Tijuana, në shtetin Baja California, si dhe në Cancún, në Quintana Roo.

Arrestimi i tij ka rikthyer vëmendjen te roli i ndërmjetësve financiarë në rrjetet kineze të pastrimit të parave, të cilat shërbejnë si krahu ekonomik i karteleve të drogës.

Rasti i “El Chino” kujton arrestime të tjera të ngjashme, si ajo e Tomoiyi Yu në vitin 2007, në banesën e tij në Lomas de Chapultepec, në Mexico City. Gjatë operacionit, Prokuroria e Përgjithshme sekuestroi më shumë se 200 milionë dollarë.

Bashkëshortja e Zhen Li Ye Gon, një biznesmeni meksikan të industrisë farmaceutike me origjinë kineze, të akuzuar nga Meksika dhe Shtetet e Bashkuara për tregti të paligjshme të prekursorëve kimikë që përdoren në prodhimin e metamfetaminës, u dënua me 15 vite burg për pjesëmarrje në krimin e organizuar, pastrim parash dhe posedim të armëve e municioneve të kalibrit ushtarak.

Ndër rastet më të fundit janë edhe ai i Zhi Dong Zhang, i njohur si “Brother Wang”, i konsideruar si një nga figurat kryesore kineze në trafikun e fentanilit, si dhe Marco Ebben, i cili konsiderohej ndërmjetësi holandez i Ismael “El Mayo” Zambada. Ebben u vra në Atizapán në vitin 2025.

Çfarë kanë të përbashkët këta ndërmjetës financiarë? Ata lidhin rrjetet e krimit të organizuar në kontinente të ndryshme dhe krijojnë mundësinë që paratë e përfituara nga aktivitetet e paligjshme të futen në ekonominë legale.

Rrjetet kineze dhe lidhjet me mafian shqiptare

Sipas Víctor Sánchez, studiues në Universitetin Autonom të Coahuilas (UAdeC), individë me origjinë kineze ose rrjete që vijnë nga ky vend, disa prej të cilave dyshohet se kanë lidhje me grupet kriminale të njohura si Triada, ndërsa të tjera veprojnë në mënyrë të pavarur, po përfshihen gjithnjë e më shumë në aktivitetet e organizatave kriminale meksikane.

Eksperti i sigurisë thotë se, krahas mafieve shqiptare, rrjetet kineze mund të jenë ndër burimet kryesore të shërbimeve të pastrimit të parave për trafikantët e drogës. Kjo lidhet kryesisht me avantazhet e konsiderueshme që ato u ofrojnë organizatave kriminale.

Avantazhi i parë lidhet me marrëdhëniet e gjera tregtare mes Kinës dhe Meksikës. Përveç Shteteve të Bashkuara, Kina është një nga vendet me të cilat Meksika ka shkëmbime të konsiderueshme tregtare.

“Kjo do të thotë se mundësitë për të maskuar aktivitetet e paligjshme si operacione legale janë shumë të mëdha. Çdo ngarkesë mallrash kineze që mbërrin në portet e ndryshme të Meksikës mund të shndërrohet në një mundësi për pastrim parash. Duke qenë se mbërrijnë kaq shumë ngarkesa dhe me një frekuencë të lartë, është e pamundur të kontrollohen të gjitha. Është si të kërkosh një gjilpërë në kashtë”, shpjegon Sánchez.

Avantazhi i dytë i rëndësishëm lidhet me tarifat më të ulëta që kërkojnë këto rrjete për shërbimet e pastrimit të parave.

Sipas studiuesit të UAdeC, ndërmjetësit e tjerë financiarë kërkojnë mesatarisht 10 deri në 15 për qind të shumës, ndërsa rrjetet kineze marrin vetëm 3 deri në 5 për qind.

“Për këtë arsye, organizatat kriminale meksikane e kanë më fitimprurëse t'u drejtohen pikërisht ndërmjetësve kinezë”, thekson ai.

 Si funksionon skema kineze e pastrimit të parave: nga Kina në SHBA dhe Meksikë

Sipas Pablo Pérez, ekspert ndërkombëtar për pastrimin e parave dhe rikuperimin e aseteve, një nga metodat kryesore që përdorin këto rrjete kineze është transferimi i fondeve përmes një skeme trekëndore mes Kinës, Meksikës dhe Shteteve të Bashkuara.

Kjo lidhet me faktin se në Kinë qytetarët kanë një kufi ligjor prej 50 mijë dollarësh në vit për të tërhequr valutë të huaj. Megjithatë, ka biznesmenë dhe individë që kërkojnë të transferojnë kapitalin e tyre në renminbi (RMB), emri zyrtar i monedhës kineze, që do të thotë “monedha e popullit”, për të investuar jashtë vendit. Një nga shembujt është investimi në pasuri të paluajtshme në Shtetet e Bashkuara.

Pérez, i cili është gjithashtu drejtor ekzekutiv i kompanisë RiskFlow, e specializuar në parandalimin e pastrimit të parave, shpjegon se kartelet meksikane shesin drogë në SHBA dhe përfitojnë dollarë në para fizike, por kanë nevojë që këto fonde t'i kthejnë në Meksikë, të konvertuara në peso.

Për të lidhur këto dy nevoja, ato përdorin sistemin informal bankar kinez, të njohur si Fei Qian, i ngjashëm me sistemin historik Hawala, që mundëson transferimin e parave jashtë kanaleve tradicionale bankare.

“Investitori kinez dorëzon renminbi në Kinë te një agjent informal, ndërsa rrjeti i siguron ekuivalentin në dollarë cash në SHBA, para që vijnë drejtpërdrejt nga fitimet e kartelit. Për të rakorduar fondet mes Kinës dhe Meksikës, përdoren kompani importuese, për shembull në sektorin e pajisjeve elektroshtëpiake ose telekomunikacionit në Meksikë. Importuesi meksikan merr produkte me vlerë të deklaruar më të lartë, le të themi 10 milionë dollarë, por paguan vetëm një shumë më të ulët, 8 milionë dollarë, ndërsa diferenca shlyhet përmes rrjetit. Përdoren gjithashtu asete kripto, si Bitcoin, për të transferuar vlerë pa lënë gjurmë”, shpjegon Pérez.

Në Shtetet e Bashkuara, vijon eksperti, paratë e përfituara në mënyrë të paligjshme futen në sistemin bankar përmes studentëve universitarë kinezë, të cilët rekrutohen për të depozituar shuma të vogla në bankomate, në këmbim të pagesave për shpenzimet e jetesës.

Një tjetër mënyrë është futja e parave në bilancet e bizneseve të komunitetit kinez, si restorante, dyqane, këmbimore dhe agjenci transfertash. Këto subjekte marrin komisione nga 5 deri në 10 për qind.

Përdoret gjithashtu edhe faturimi fiktiv për shërbime konsulence ose furnizime të pretenduara, me qëllim justifikimin ligjor të blerjeve të pasurive luksoze, si apartamentet në Miami.

Një rast i fundit është gjoba prej 500 milionë dollarësh që Departamenti i Thesarit i SHBA-së, përmes Rrjetit për Luftën kundër Krimeve Financiare (FinCEN), vendosi ndaj Bank of America për shkak të mangësive në kontrollet e brendshme, të cilat lejuan kryerjen e transaksioneve të lidhura me rrjetet kineze.

“Vlerësohet se më shumë se 5 miliardë dollarë kanë kaluar përmes Bank of America pa kontrollet e duhura. Kjo çështje është prioritet për qeveritë e Meksikës dhe Shteteve të Bashkuara dhe është pjesë e vlerësimeve të rrezikut të Grupit të Posaçëm të Veprimit Financiar (FATF)”, shton Pérez.

Lidhjet me kartelet meksikane dhe mafian shqiptare

Deri para disa vitesh, organizatat që bashkëpunonin me këta ndërmjetës financiarë ishin kryesisht Karteli i Gjeneratës së Re të Jalisco-s dhe Karteli i Sinaloas.

Këta ndërmjetës lehtësojnë blerjen e prekursorëve kimikë për prodhimin e fentanilit, si dhe skema të pastrimit të parave në bashkëpunim me mafian shqiptare, për blerjen e pronave luksoze në Evropë.

Megjithatë, Sánchez thekson se këto shërbime nuk u ofrohen vetëm figurave kryesore të krimit të organizuar. Për këtë arsye, sipas tij, nuk është e habitshme që “El Chino” dyshohet se është përpjekur të ofrojë të njëjtat shërbime edhe për një grup kriminal më të vogël, si “Unión Tepito”.

“Shumë prej tyre u drejtohen kanaleve kombëtare, sepse i njohin më mirë ose për shkak të kontakteve që kanë në rrethet e tyre shoqërore. Por në një qytet më kozmopolit dhe më të lidhur ndërkombëtarisht, si Mexico City, nuk është e pazakontë që të krijojnë kontakte me biznesmenë të huaj”, shpjegon eksperti.

Sánchez pajtohet se prania dhe rëndësia e ndërmjetësve financiarë të narkotrafikut nuk është një fenomen i izoluar, por një tendencë që, sipas tij, “ka logjikën e vet”.

Krimi i organizuar, thekson studiuesi, është një “biznes në lulëzim”, që gjeneron shuma të mëdha parash, një pjesë e të cilave duhet të futet në ekonominë legale.

“Për më tepër, në rastin e pastrimit të parave vlen parimi se procesi është më i vështirë për t'u zbuluar në vende ku qarkullojnë më shumë para. Një milion dollarë në një qytet të vogël malor në Durango bie shumë në sy, por në Mexico City, San Pedro Garza García, Zapopan, Cancún, Hong Kong, Shangai, Londër apo Nju Jork, është praktikisht një shumë e papërfillshme dhe mundësitë për t'u zbuluar janë të vogla”, përfundon ai. /Elpais, përshtati në shqip PiranjatNews/